Fazayemajazi (بحث | مشارکتها) (←خاطرات) |
|||
| (یک نسخهٔ متوسط توسط کاربر دیگری نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
تاریخ تولد : 1346/07/09 | تاریخ تولد : 1346/07/09 | ||
| − | نام : مهدی محل تولد : مشهد | + | |
| − | نام خانوادگی : چاهجوئی تاریخ شهادت : 1366/12/28 | + | نام : مهدی |
| − | نام پدر : حسن مکان شهادت : | + | |
| − | تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : | + | محل تولد : مشهد |
| − | شغل : مکانیک یگان خدمتی : | + | |
| + | نام خانوادگی : چاهجوئی | ||
| + | |||
| + | تاریخ شهادت : 1366/12/28 | ||
| + | |||
| + | نام پدر : حسن | ||
| + | |||
| + | مکان شهادت : | ||
| + | |||
| + | تحصیلات : نامشخص | ||
| + | |||
| + | منطقه شهادت : | ||
| + | |||
| + | شغل : مکانیک | ||
| + | |||
| + | یگان خدمتی : | ||
| + | |||
گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان | گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان | ||
| − | نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده | + | |
| + | نوع عضویت : سایر شهدا | ||
| + | |||
| + | مسئولیت : رزمنده | ||
| + | |||
گلزار : خواجهربیع | گلزار : خواجهربیع | ||
| سطر ۱۵: | سطر ۳۵: | ||
طبق گفته ی همرزمان برادر شهیدم مهدی چاه جویی نحوه ی شهادت ایشان به این گونه بوده است: که ایشان در شب عملیات به عنوان نیروی جلودار و جلوزن عمل می کردند که در ارتفاعات ماووت و گوجار در حال پیش روی بودند که در اثر برخورد ترکش خمپاره به ایشان مجروح می شوند ولی این مجروحیت باعث نمی شود که حرکت ایشان کند شود و به راه خود ادامه می دهد که در نتیجه در اثر خونریزی زیاد بالاخره دوام نیاورده و به زمین می افتد و دعوت حق را لبیک گفته و به دیار باقی می شتابد . | طبق گفته ی همرزمان برادر شهیدم مهدی چاه جویی نحوه ی شهادت ایشان به این گونه بوده است: که ایشان در شب عملیات به عنوان نیروی جلودار و جلوزن عمل می کردند که در ارتفاعات ماووت و گوجار در حال پیش روی بودند که در اثر برخورد ترکش خمپاره به ایشان مجروح می شوند ولی این مجروحیت باعث نمی شود که حرکت ایشان کند شود و به راه خود ادامه می دهد که در نتیجه در اثر خونریزی زیاد بالاخره دوام نیاورده و به زمین می افتد و دعوت حق را لبیک گفته و به دیار باقی می شتابد . | ||
یکی از دوستان فرزند شهیدم مهدی چاه جویی برایم تعریف می کرد که : با ایشان در منطقه حضور داشتیم و در کنار آب تمرین غواصی می کردیم . از طرف صدا و سیما به منطقه آمده بودند و گزارش تهیه می کردند . آنها در حال فیلمبرداری بودند که مهدی به زیر آب رفت و تا آنها رفتند بیرون نیامد . وقتی بیرون آمد سوال کردم چرا رفته بودی زیر آب و نیامدی بیرون ؟ گفت : نمی خواستم که مرا در تلویزیون نشان دهند تا دوستان و رفیقان و آشنایان مرا ببینند و بر سر زبان ها بیفتم . می خواهم تا آخر بی نام و نشان باشم به طوری که کسی نفهمد من در جبهه هستم. | یکی از دوستان فرزند شهیدم مهدی چاه جویی برایم تعریف می کرد که : با ایشان در منطقه حضور داشتیم و در کنار آب تمرین غواصی می کردیم . از طرف صدا و سیما به منطقه آمده بودند و گزارش تهیه می کردند . آنها در حال فیلمبرداری بودند که مهدی به زیر آب رفت و تا آنها رفتند بیرون نیامد . وقتی بیرون آمد سوال کردم چرا رفته بودی زیر آب و نیامدی بیرون ؟ گفت : نمی خواستم که مرا در تلویزیون نشان دهند تا دوستان و رفیقان و آشنایان مرا ببینند و بر سر زبان ها بیفتم . می خواهم تا آخر بی نام و نشان باشم به طوری که کسی نفهمد من در جبهه هستم. | ||
| − | یادم هست فرزند شهیدم مهدی چاه جویی برایم تعریف می کرد که در یکی از ماموریت هایی که از طریق آب و به صورت غواصی به عمق خاک عراق رفته بودیم ماموریت مان را به نحو احسن انجام دادیم و در راه برگشت به علت آتش شدید دشمن و تسلط آنها بر منطقه تا سه شبانه روز در آب و بین نیزارها پنهان شده بودیم و به وسیله نی نفس می کشیدیم . وقتی کمی اوضاع آرام شد و عراقی ها عقب نشینی کردند ما توانستیم از آب بیرون بیائیم و وقتی به خشکی رسیدیم دیگر چیزی نفهمیدیم و وقتی چشم باز کردم دیدم در بیمارستان هستم . ایشان در آن موقع حدود بیست و پنج روز در بیمارستان بستری بودند زیرا در این سه روز که در زیر آب بودند موجودات ریز آب در گوش و حلق و بینی ایشان اثر گذاشته بودند. | + | یادم هست فرزند شهیدم مهدی چاه جویی برایم تعریف می کرد که در یکی از ماموریت هایی که از طریق آب و به صورت غواصی به عمق خاک عراق رفته بودیم ماموریت مان را به نحو احسن انجام دادیم و در راه برگشت به علت آتش شدید دشمن و تسلط آنها بر منطقه تا سه شبانه روز در آب و بین نیزارها پنهان شده بودیم و به وسیله نی نفس می کشیدیم . وقتی کمی اوضاع آرام شد و عراقی ها عقب نشینی کردند ما توانستیم از آب بیرون بیائیم و وقتی به خشکی رسیدیم دیگر چیزی نفهمیدیم و وقتی چشم باز کردم دیدم در بیمارستان هستم . ایشان در آن موقع حدود بیست و پنج روز در بیمارستان بستری بودند زیرا در این سه روز که در زیر آب بودند موجودات ریز آب در گوش و حلق و بینی ایشان اثر گذاشته بودند.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=6202 سایت یاران رضا]</ref> |
| − | <ref>[http | + | |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
<references /> | <references /> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۷ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۴۱
تاریخ تولد : 1346/07/09
نام : مهدی
محل تولد : مشهد
نام خانوادگی : چاهجوئی
تاریخ شهادت : 1366/12/28
نام پدر : حسن
مکان شهادت :
تحصیلات : نامشخص
منطقه شهادت :
شغل : مکانیک
یگان خدمتی :
گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان
نوع عضویت : سایر شهدا
مسئولیت : رزمنده
گلزار : خواجهربیع
خاطرات
طبق گفته ی همرزمان برادر شهیدم مهدی چاه جویی نحوه ی شهادت ایشان به این گونه بوده است: که ایشان در شب عملیات به عنوان نیروی جلودار و جلوزن عمل می کردند که در ارتفاعات ماووت و گوجار در حال پیش روی بودند که در اثر برخورد ترکش خمپاره به ایشان مجروح می شوند ولی این مجروحیت باعث نمی شود که حرکت ایشان کند شود و به راه خود ادامه می دهد که در نتیجه در اثر خونریزی زیاد بالاخره دوام نیاورده و به زمین می افتد و دعوت حق را لبیک گفته و به دیار باقی می شتابد . یکی از دوستان فرزند شهیدم مهدی چاه جویی برایم تعریف می کرد که : با ایشان در منطقه حضور داشتیم و در کنار آب تمرین غواصی می کردیم . از طرف صدا و سیما به منطقه آمده بودند و گزارش تهیه می کردند . آنها در حال فیلمبرداری بودند که مهدی به زیر آب رفت و تا آنها رفتند بیرون نیامد . وقتی بیرون آمد سوال کردم چرا رفته بودی زیر آب و نیامدی بیرون ؟ گفت : نمی خواستم که مرا در تلویزیون نشان دهند تا دوستان و رفیقان و آشنایان مرا ببینند و بر سر زبان ها بیفتم . می خواهم تا آخر بی نام و نشان باشم به طوری که کسی نفهمد من در جبهه هستم. یادم هست فرزند شهیدم مهدی چاه جویی برایم تعریف می کرد که در یکی از ماموریت هایی که از طریق آب و به صورت غواصی به عمق خاک عراق رفته بودیم ماموریت مان را به نحو احسن انجام دادیم و در راه برگشت به علت آتش شدید دشمن و تسلط آنها بر منطقه تا سه شبانه روز در آب و بین نیزارها پنهان شده بودیم و به وسیله نی نفس می کشیدیم . وقتی کمی اوضاع آرام شد و عراقی ها عقب نشینی کردند ما توانستیم از آب بیرون بیائیم و وقتی به خشکی رسیدیم دیگر چیزی نفهمیدیم و وقتی چشم باز کردم دیدم در بیمارستان هستم . ایشان در آن موقع حدود بیست و پنج روز در بیمارستان بستری بودند زیرا در این سه روز که در زیر آب بودند موجودات ریز آب در گوش و حلق و بینی ایشان اثر گذاشته بودند.[۱]