شهید محمود حسین زاده هروی: تفاوت بین نسخهها
Hejazi9708 (بحث | مشارکتها) |
|||
| سطر ۲۹: | سطر ۲۹: | ||
==خاطرات== | ==خاطرات== | ||
| − | وقتی بچه ها را بوسید و خداحافظی کرد ، نگاهی به خانه نمود و چشمانش پر از اشک گردید . گفتم : به بدرقه ات بیایم ؟ گفت : نه خودم می روم ، چون شما باردار هستید . فقط سفارش و خواهش من از شما این است که چنانچه شهید شدم از بچه ها به خوبی مواظبت نمایی که منحرف نشوند. دوست دارم که بچه ها را آنگونه که اسلام و تشیّع می خواهد تربیت کنی و نگذاری که احساس بی پدری کنند و به آنها سخت بگذرد . بچه ها را دلداری بدهید و بگویید مثل پدر شما افراد زیادی به شهادت رسیده اند . هر وقت که ناراحت بودند و خواستند ، گریه کنند ، بگویید برای مصائب اهل بیت رسول اکرم (ص) گریه کنند . | + | وقتی بچه ها را بوسید و خداحافظی کرد ، نگاهی به خانه نمود و چشمانش پر از اشک گردید . گفتم : به بدرقه ات بیایم ؟ گفت : نه خودم می روم ، چون شما باردار هستید . فقط سفارش و خواهش من از شما این است که چنانچه شهید شدم از بچه ها به خوبی مواظبت نمایی که منحرف نشوند. دوست دارم که بچه ها را آنگونه که اسلام و تشیّع می خواهد تربیت کنی و نگذاری که احساس بی پدری کنند و به آنها سخت بگذرد . بچه ها را دلداری بدهید و بگویید مثل پدر شما افراد زیادی به شهادت رسیده اند . هر وقت که ناراحت بودند و خواستند ، گریه کنند ، بگویید برای مصائب اهل بیت رسول اکرم (ص) گریه کنند.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=6942 سایت یاران رضا]</ref> |
| + | ==پانویس== | ||
| − | + | <references /> | |
| − | + | ||
| − | + | ||
نسخهٔ کنونی تا ۸ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۰۵
محمود محل تولد : مشهد
نام خانوادگی : حسینزادههروی
تاریخ شهادت : 1365/10/30
نام پدر : علیاکبر
مکان شهادت : اسلاماباد
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل :
یگان خدمتی :
گروه مربوط : سایر شهیدان استان خراسان
نوع عضویت : سایر شهدا
مسئولیت : جهادگر
گلزار : خواجهربیع
rId5
خاطرات
وقتی بچه ها را بوسید و خداحافظی کرد ، نگاهی به خانه نمود و چشمانش پر از اشک گردید . گفتم : به بدرقه ات بیایم ؟ گفت : نه خودم می روم ، چون شما باردار هستید . فقط سفارش و خواهش من از شما این است که چنانچه شهید شدم از بچه ها به خوبی مواظبت نمایی که منحرف نشوند. دوست دارم که بچه ها را آنگونه که اسلام و تشیّع می خواهد تربیت کنی و نگذاری که احساس بی پدری کنند و به آنها سخت بگذرد . بچه ها را دلداری بدهید و بگویید مثل پدر شما افراد زیادی به شهادت رسیده اند . هر وقت که ناراحت بودند و خواستند ، گریه کنند ، بگویید برای مصائب اهل بیت رسول اکرم (ص) گریه کنند.[۱]
