شهیدحسین ترک: تفاوت بین نسخهها
(صفحهای جدید حاوی «شهید حسین ترک تاریخ تولد : 1347/01/26 تاریخ شهادت : 1366/03/28 محل شهادت : نامشخص مح...» ایجاد کرد) |
|||
| (۲ نسخههای متوسط توسط ۲ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۲: | سطر ۲: | ||
تاریخ تولد : 1347/01/26 | تاریخ تولد : 1347/01/26 | ||
| + | |||
تاریخ شهادت : 1366/03/28 | تاریخ شهادت : 1366/03/28 | ||
محل شهادت : نامشخص | محل شهادت : نامشخص | ||
| + | |||
محل آرامگاه : تهران - بهشت زهرا | محل آرامگاه : تهران - بهشت زهرا | ||
| − | زندگی نامه | + | ==زندگی نامه== |
حسین برادر شهیدم، مردی دلسوز و فداکار بود او جوياي احوال پدر و مادرش در نامه هایی که می نوشت بود. | حسین برادر شهیدم، مردی دلسوز و فداکار بود او جوياي احوال پدر و مادرش در نامه هایی که می نوشت بود. | ||
| سطر ۱۶: | سطر ۱۸: | ||
او شغل آزاد داشت و به پدرمان کمک می کرد و می گفت اگر سربازی ام تمام شد نمی گذارم پدر کار کند، او آخرین آرزویی که داشت این بود که به کربلا برود. حسين به امر نماز و عبادت اهميت زيادي مي داد، در سالي كه انقلاب شد چندين بار در تظاهرات شركت كرده و يك بار هم نزديك بود دستگير شود اما با پناه بردن به خانه اي كه دربش باز بود، نجات يافت. | او شغل آزاد داشت و به پدرمان کمک می کرد و می گفت اگر سربازی ام تمام شد نمی گذارم پدر کار کند، او آخرین آرزویی که داشت این بود که به کربلا برود. حسين به امر نماز و عبادت اهميت زيادي مي داد، در سالي كه انقلاب شد چندين بار در تظاهرات شركت كرده و يك بار هم نزديك بود دستگير شود اما با پناه بردن به خانه اي كه دربش باز بود، نجات يافت. | ||
| − | شهید حسین ترک در سن 19 سالگی در اثر ترکش خمپاره به ناحيه سر و گردنش، به شهادت رسید. | + | شهید حسین ترک در سن 19 سالگی در اثر ترکش خمپاره به ناحيه سر و گردنش، به شهادت رسید.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/6021 سایت شهدای ارتش]</ref> |
| − | + | ==پانویس== | |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | <references /> | |
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۱۰
شهید حسین ترک
تاریخ تولد : 1347/01/26
تاریخ شهادت : 1366/03/28
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه : تهران - بهشت زهرا
زندگی نامه
حسین برادر شهیدم، مردی دلسوز و فداکار بود او جوياي احوال پدر و مادرش در نامه هایی که می نوشت بود.
او به بچه های یتیم اهمیت زیادی می داد و کلاً بچه را خیلی دوست داشت، مجرد بود و هر بار كه نامه مي نوشت سفارش برادر کوچکتر خود را می کرد؛ انگار می دانست که آخرین دفعه ای است که به مرخصی آمده به مادرش گفت: مادر جان، من مرخصی آخری است که می آیم می دانم که شهید می شوم و همان شد که گفته بود.
او شغل آزاد داشت و به پدرمان کمک می کرد و می گفت اگر سربازی ام تمام شد نمی گذارم پدر کار کند، او آخرین آرزویی که داشت این بود که به کربلا برود. حسين به امر نماز و عبادت اهميت زيادي مي داد، در سالي كه انقلاب شد چندين بار در تظاهرات شركت كرده و يك بار هم نزديك بود دستگير شود اما با پناه بردن به خانه اي كه دربش باز بود، نجات يافت.
شهید حسین ترک در سن 19 سالگی در اثر ترکش خمپاره به ناحيه سر و گردنش، به شهادت رسید.[۱]
