شهیدامیر نبوی: تفاوت بین نسخهها
از دانشنامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
Hejazi9708 (بحث | مشارکتها) |
|||
| (یک نسخهٔ متوسط توسط کاربر دیگری نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱۷: | سطر ۱۷: | ||
| − | ای انسان من خود ترا بودم اوردم و سپس به سوی تو برمیگردانم من تو را خلق کردم تا به سوی ازمایشت قرار دهم و اکنون این را رسیده است و تو خود باید شجاعانه از این انسان بزرگی که برگردان داری با موفقیت بدرائیی و کوچه گناه کارم ولی تو را به بزرگواری خود لباس عزت افتخار بندگی... بپوشان؛.... گذایی مسکین به درخانه ات امدم و دستم را بسویت دراز کردم و خداوندا مرا از در خانه ات... دوستان و اشنایان و برادران من کوچه حقیرتان در میانشان نیست ولی... همیشه.. اکنون که در برابرتان ارمیده ام گوجه شما را نمیبینم ولی شما را فراموش نخواهم کرد. | + | ای انسان من خود ترا بودم اوردم و سپس به سوی تو برمیگردانم من تو را خلق کردم تا به سوی ازمایشت قرار دهم و اکنون این را رسیده است و تو خود باید شجاعانه از این انسان بزرگی که برگردان داری با موفقیت بدرائیی و کوچه گناه کارم ولی تو را به بزرگواری خود لباس عزت افتخار بندگی... بپوشان؛.... گذایی مسکین به درخانه ات امدم و دستم را بسویت دراز کردم و خداوندا مرا از در خانه ات... دوستان و اشنایان و برادران من کوچه حقیرتان در میانشان نیست ولی... همیشه.. اکنون که در برابرتان ارمیده ام گوجه شما را نمیبینم ولی شما را فراموش نخواهم کرد.<ref>[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/%2027295 سایت شهدای ارتش]</ref> |
| − | + | ==پانویس== | |
| − | + | <references /> | |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/ | + | |
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۰۵
شهید امیر نبوی
تاریخ تولد : 1341/02/03
تاریخ شهادت : 1366/12/27
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه : خوزستان - لالی - شاهزاده ابولقاسم
وصیت نامه
بسم الله الرحمن الرحیم
ای انسان من خود ترا بودم اوردم و سپس به سوی تو برمیگردانم من تو را خلق کردم تا به سوی ازمایشت قرار دهم و اکنون این را رسیده است و تو خود باید شجاعانه از این انسان بزرگی که برگردان داری با موفقیت بدرائیی و کوچه گناه کارم ولی تو را به بزرگواری خود لباس عزت افتخار بندگی... بپوشان؛.... گذایی مسکین به درخانه ات امدم و دستم را بسویت دراز کردم و خداوندا مرا از در خانه ات... دوستان و اشنایان و برادران من کوچه حقیرتان در میانشان نیست ولی... همیشه.. اکنون که در برابرتان ارمیده ام گوجه شما را نمیبینم ولی شما را فراموش نخواهم کرد.[۱]