Khoshkenar9712 (بحث | مشارکتها) (صفحهای جدید حاوی «شه ی د نادر صفدر ی قره بلاغ تار ی خ تولد :1346/07/17 تار ی خ شهادت : 1365/01/08 محل شهادت...» ایجاد کرد) |
Fazayemajazi (بحث | مشارکتها) |
||
| (۵ نسخههای متوسط توسط ۴ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | شه ی د نادر صفدر ی قره بلاغ | + | [[شه ی د نادر صفدر ی قره بلاغ]] |
| − | تار ی خ تولد :1346/07/17 | + | تار ی خ تولد :[[1346/07/17]] |
| − | تار ی خ شهادت : 1365/01/08 | + | تار ی خ شهادت : [[1365/01/08]] |
محل شهادت : نامشخص | محل شهادت : نامشخص | ||
| − | محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا | + | محل آرامگاه :[[تهران - بهشت زهرا]] |
| − | زندگی نامه: | + | ==زندگی نامه== |
| + | : شهید نادر صفدری قره بلاغ در سال 1346 در محله نازی آباد در تهران چشم به جهان گشود. تحصیلات او به مقطع ابتدایی ختم شد و دوران نوجوانی نادر مصادف با شروع انقلاب اسلامی گردید. در هنگام تظاهرات به همراه برادر بزرگ خود در ساخت مواد آتش زا (کوکتل مولوتف) مهارت خاصی داشت و از این ابزار در تمام صحنه های درگیری علیه مأمورین گارد استفاده می کرد. | ||
| + | در سال 1357 بعد از پیروزی انقلاب اسلامی جهت امرار معاش به عنوان کمک راننده در مسیر شهر میانه به روستای قره بلاغ مشغول به کار شد و مدتی بعد از مراجعت به تهران به خاطر اوضاع داخلی و عدم امنیت در پایگاه بسیج کوی آزادی در تهران و در شرایط سخت شبانه کشیک می داد. قبل فرا رسیدن موعد خدمت مقدس سربازی با توجه به شرایط جنگ تحمیلی به صورت داوطلبانه به حوزه نظام وظیفه رفته و پس از سپری کردن دوران 3 ماهه آموزشی در مرکز 6 نیروی زمینی به منظور تقسیم، راهی لشکر 28 کردستان شد و بعد از توقف کوتاهی در شهر سنندج به همراه دیگر دوستان به تیپ 3 پادگان شهید عبادت در گردان 112 پیاده مشغول به خدمت در جبهه پنجوین عراق گردید. | ||
| + | شهید نادر صفدری دارای روحیه ای متمایز از بقیه ی هم سنگران خود بود و به همین دلیل در شرایطی که امکان تردد ماشین غذا و تدارکات وجود نداشت به طور نامحسوس و به دور از چشم فرماندهان اقدام به ربودن غنایم و کنسروهای غذا از سنگر عراقی های می نمود و به خاطر مصداق و گواه بر انجام کارش نمونه هایی را برای خانواده به یادگار گذاشته است. | ||
| + | این سرباز فداکار در سال 1365 برای آخرین بار به مرخصی و دیدار خانواده در تهران رفت و پس از پایان مرخصی در تاریخ 1365/01/05 راهی جبهه ی پنجوین عراق شد. او از تربیت یافته گان حوزه فکری و پر برکت مادری شریفه بوده و مانند دیگر شهدای بزرگوار در تاریخ 1365/01/08 با شهادت خود عنوان پاسداری از اصالت دین و فرهنگ اسلامی را کسب نمود. پیکر پاک و مطهر شهید توسط پلاک هویتش شناسایی شده و پس از 9 سال دوری از زادگاهش در مورخه ی 1372/10/19 به آغوش وطن بازگشت. | ||
| + | .<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/38328 سایت شهدای ارتش]</ref> | ||
| − | |||
| − | + | ==پانویس== | |
| − | + | <references /> | |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۴۴
شه ی د نادر صفدر ی قره بلاغ
تار ی خ تولد :1346/07/17
تار ی خ شهادت : 1365/01/08
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا
زندگی نامه
- شهید نادر صفدری قره بلاغ در سال 1346 در محله نازی آباد در تهران چشم به جهان گشود. تحصیلات او به مقطع ابتدایی ختم شد و دوران نوجوانی نادر مصادف با شروع انقلاب اسلامی گردید. در هنگام تظاهرات به همراه برادر بزرگ خود در ساخت مواد آتش زا (کوکتل مولوتف) مهارت خاصی داشت و از این ابزار در تمام صحنه های درگیری علیه مأمورین گارد استفاده می کرد.
در سال 1357 بعد از پیروزی انقلاب اسلامی جهت امرار معاش به عنوان کمک راننده در مسیر شهر میانه به روستای قره بلاغ مشغول به کار شد و مدتی بعد از مراجعت به تهران به خاطر اوضاع داخلی و عدم امنیت در پایگاه بسیج کوی آزادی در تهران و در شرایط سخت شبانه کشیک می داد. قبل فرا رسیدن موعد خدمت مقدس سربازی با توجه به شرایط جنگ تحمیلی به صورت داوطلبانه به حوزه نظام وظیفه رفته و پس از سپری کردن دوران 3 ماهه آموزشی در مرکز 6 نیروی زمینی به منظور تقسیم، راهی لشکر 28 کردستان شد و بعد از توقف کوتاهی در شهر سنندج به همراه دیگر دوستان به تیپ 3 پادگان شهید عبادت در گردان 112 پیاده مشغول به خدمت در جبهه پنجوین عراق گردید. شهید نادر صفدری دارای روحیه ای متمایز از بقیه ی هم سنگران خود بود و به همین دلیل در شرایطی که امکان تردد ماشین غذا و تدارکات وجود نداشت به طور نامحسوس و به دور از چشم فرماندهان اقدام به ربودن غنایم و کنسروهای غذا از سنگر عراقی های می نمود و به خاطر مصداق و گواه بر انجام کارش نمونه هایی را برای خانواده به یادگار گذاشته است. این سرباز فداکار در سال 1365 برای آخرین بار به مرخصی و دیدار خانواده در تهران رفت و پس از پایان مرخصی در تاریخ 1365/01/05 راهی جبهه ی پنجوین عراق شد. او از تربیت یافته گان حوزه فکری و پر برکت مادری شریفه بوده و مانند دیگر شهدای بزرگوار در تاریخ 1365/01/08 با شهادت خود عنوان پاسداری از اصالت دین و فرهنگ اسلامی را کسب نمود. پیکر پاک و مطهر شهید توسط پلاک هویتش شناسایی شده و پس از 9 سال دوری از زادگاهش در مورخه ی 1372/10/19 به آغوش وطن بازگشت. .[۱]