Fazayemajazi (بحث | مشارکتها) (←خاطرات) |
Kheyri9803 (بحث | مشارکتها) (←خاطرات) |
||
| سطر ۲۳: | سطر ۲۳: | ||
*خاطره ای از پدر شهید | *خاطره ای از پدر شهید | ||
علی، اوقات بی كاری را به مغازه میآمد و به من كمك میكرد. او با دیگر فرزندانم فرق داشت و اگر بود حالا، حال و روز ما خیلی فرق داشت و پسرم از یاد و خاطره من و همسرم هرگز بیرون نمی رود.<ref>[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23570 سایت شهدای ارتش]</ref> | علی، اوقات بی كاری را به مغازه میآمد و به من كمك میكرد. او با دیگر فرزندانم فرق داشت و اگر بود حالا، حال و روز ما خیلی فرق داشت و پسرم از یاد و خاطره من و همسرم هرگز بیرون نمی رود.<ref>[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23570 سایت شهدای ارتش]</ref> | ||
| + | ==نگارخانه تصاویر== | ||
| + | <gallery> | ||
| + | |||
| + | Image:1653462KAKA002-001.jpg | ||
| + | Image:1653462KAKA001-001.jpg | ||
| + | |||
| + | </gallery> | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۲۸
شهید علی لطف علی خانی
تاریخ تولد :1341/11/09
تاریخ شهادت : 1367/05/05
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :نامشخص
زندگینامه
شهید علی لطف علی خانی در سال 1341 در تهران متولد شد. او در خانوادهای مذهبی و متدین رشد كرد. فرزند اول خانواده بود و در دامن مادری مومن پرورش یافت و از همان دوران كودكی با قرآن و نماز آشنا شد پس از آن به مدرسه رفت و دوران تحصیل را با موفقیت سپری كرد. علی بسیار مهربان بود، نماز اول وقت و تمام عبادات خودش را به موقع انجام می داد، در راهپیمایی بر علیه رژیم شاهنشاهی شرکت می کرد. با شروع جنگ تحمیلی تصمیم گرفت هم برای خدمت سربازی و هم برای دفاع از ناموس و میهن راهی جبهههای جنگ شود و او با كسب اجازه از پدر و مادر راهی جبهههای جنگ شد و 26 ماه تمام را خدمت كرد تا این كه در سال 1367 در اسلام آباد در یك عملیات بر اثر اصابت تیر به درجه رفیع شهادت نائل آمد. روحش شاد و راهش پر رهرو باد
وصیتنامه
فرازی از وصیت نامه: این راهی را كه میروم خودم انتخاب كرده ام و اگر در این راه جانم را از دست بدهم باعث افتخار شما هستم و هرگز برای من گریه و زاری نكنید.
خاطرات
- خاطره ای از پدر شهید
علی، اوقات بی كاری را به مغازه میآمد و به من كمك میكرد. او با دیگر فرزندانم فرق داشت و اگر بود حالا، حال و روز ما خیلی فرق داشت و پسرم از یاد و خاطره من و همسرم هرگز بیرون نمی رود.[۱]
