Kheyri9803 (بحث | مشارکتها) (←زندگی نامه) |
|||
| سطر ۱۸: | سطر ۱۸: | ||
این شهید گرامی از شخصيت معنوي بالايي برخوردار بود و همه از متانت و پشتكار او سخن مي گفتند. او با همسر و فرزندانش بسيار مهربان و صميمي بود. همواره به همسرش در مورد تربيت و آينده فرزندان سفارش مي كرد. | این شهید گرامی از شخصيت معنوي بالايي برخوردار بود و همه از متانت و پشتكار او سخن مي گفتند. او با همسر و فرزندانش بسيار مهربان و صميمي بود. همواره به همسرش در مورد تربيت و آينده فرزندان سفارش مي كرد. | ||
پيكر مطهر شهيد را پس از سه ماه از لابلاي برف ها در ميان كوه هاي كامياران كشف كردند و در زادگاهش گرگان به خاك سپردند. | پيكر مطهر شهيد را پس از سه ماه از لابلاي برف ها در ميان كوه هاي كامياران كشف كردند و در زادگاهش گرگان به خاك سپردند. | ||
| − | وصيت نامه اي از شهيد موجود نيست؛ ولي به گفته ي همسر شهيد، او هميشه مي گفت: آرزو دارم فرزندانم خادم انقلاب و پيرو خط امامت و رهبري باشند. و همچنين همسرم چون حضرت زينب (سلام الله علیها) و مثل كوه استوار باشد. | + | وصيت نامه اي از شهيد موجود نيست؛ ولي به گفته ي همسر شهيد، او هميشه مي گفت: آرزو دارم فرزندانم خادم انقلاب و پيرو خط امامت و رهبري باشند. و همچنين همسرم چون حضرت زينب (سلام الله علیها) و مثل كوه استوار باشد.<ref>[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/27206 سایت شهدای ارتش]</ref> |
==نگارخانه تصاویر== | ==نگارخانه تصاویر== | ||
<gallery> | <gallery> | ||
| سطر ۲۶: | سطر ۲۶: | ||
</gallery> | </gallery> | ||
| − | + | ==پانویس== | |
| − | + | <references /> | |
| − | + | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۱۹
شهید محمدعلی ناظری
تاریخ تولد : 1332/08/03
تاریخ شهادت : 1358/11/20
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه : گلستان - گرگان - گرگان
زندگی نامه
شهيد محمد علي ناظري در سال 1332 در شهرستان گرگان پا به عرصه وجود نهاد. او تا سال چهارم متوسطه در همان شهر تحصيل نمود و در سال 1353 به استخدام ارتش درآمد. پس از آن در يگان هوانيروز مشغول آموزش گرديد و خيلي زود دوره هاي مربوطه را طي نمود. در سال 1355 ازدواج نمود و حاصل اين پيوند دو فرزند به نام هاي خشايار و مهرنوش است. پس از آن سال به شهرستان باختران منتقل گرديد. فعاليت او به اظهار همسر محترمه اش، در باختران بسيار چشم گير بود. چنان كه گاه دو سه روز به خانه مراجعه نمي كرد و در تمام اين مدت در پادگان به سر مي برد. شهيد ناظری كه در خانواده اي متدين و زحمت كش رشد يافته بود، ايماني قوي داشت و براي به ثمر رسيدن انقلاب اسلامي در شهر باختران كوشش فراوان نمود. پس از پيروزي انقلاب اسلامي دوباره به اصفهان منتقل گرديد و در كنار ديگر همكاران خود در پاسداري از انقلاب جانفشاني كرد. به همين انگيزه در مأموريتي كه در تاريخ 1358/11/20 در غرب كشور به منظور شناسايي انجام مي داد، همراه با سروان خلبان شهيد عاقل و ستوانيار شهيد زينالزاده با يك فروند هلي كوپتر 206 به پرواز درآمدند. متأسفانه به علت وجود مه شديد در مناطق كامياران با كوه برخورد كردند و به درجه رفيع شهادت نائل آمدند. این شهید گرامی از شخصيت معنوي بالايي برخوردار بود و همه از متانت و پشتكار او سخن مي گفتند. او با همسر و فرزندانش بسيار مهربان و صميمي بود. همواره به همسرش در مورد تربيت و آينده فرزندان سفارش مي كرد. پيكر مطهر شهيد را پس از سه ماه از لابلاي برف ها در ميان كوه هاي كامياران كشف كردند و در زادگاهش گرگان به خاك سپردند. وصيت نامه اي از شهيد موجود نيست؛ ولي به گفته ي همسر شهيد، او هميشه مي گفت: آرزو دارم فرزندانم خادم انقلاب و پيرو خط امامت و رهبري باشند. و همچنين همسرم چون حضرت زينب (سلام الله علیها) و مثل كوه استوار باشد.[۱]