Sheykhmohammadi98 (بحث | مشارکتها) |
Arameshi9706 (بحث | مشارکتها) |
||
| سطر ۳۶: | سطر ۳۶: | ||
==وصیت نامه== | ==وصیت نامه== | ||
| − | [[شهید یزدان یوسفی پورکروئی]]: همگى مى دانید که من عاشق [[جبهه]] بودم؛ پس اى پدر و مادر خوبم! اگر خدا این سعادت بزرگ را به پسر شما داد، صبر و گریه کنید؛ اما نه آن چنان که دشمن شاد شود! من جاى دورى نرفتم و همیشه نزد شما هستم و شما را دوست دارم؛ پس همانند [[زینب (س)]] که در نبود [[حسین (ع)]] صبر کرد، شما هم صبور باشید . از همگان مى خواهم امام را تنها نگذارید؛ مبادا راحت طلب باشید؛ دنیا چند روزى بیش نیست و همه -خواه ناخواه- اینجا را ترک خواهیم کرد؛ پس کارى نکنید که روز قیامت نزد شهدا شرمنده باشید و مبادا نامه ی عمل تان را به دست چپ تان بدهند! من چند روزى نزد شما بودم و مى روم و شما هم مى روید؛ ولى به چه صورت؟ واى بر شما اگر غفلت کنید ! من مى روم و در خانه ی قبر تنها هستم و شما هم همین طور! اگر غفلت کنید و فرزند [[حسین بن علی(ع)]] را تنها بگذارید، چه کسى از شما حمایت و دست من و شما را خواهد گرفت؟ حال بیایید این چند روز را -که در دنیاى خاکى هستیم - با سعادت زندگی کنیم و با سعادت بمیریم . چند نصیحت به عنوان برادر کوچک تر به همرزمانم دارم؛ برادران! سعى کنید اُخوت و برادرى در بین شما بیشتر شود و در صحنه ی نبرد به نام محبوب دست روى ماشه بگذارید . ما باید از مولایمان رسم جنگ کردن را بیاموزیم و مردانه بجنگیم و پیروز شویم؛ چنان که تاکنون نبرد نمودیم !... هم چون مولایمان در جنگ باشیم . اى پدر، مادر، خواهر و برادرم! من مى روم تا هر چه سنگ، خار و خاشاک سر راه است، بردارم تا پاى شما عزیزان صدمه نبیند؛ پس صبر کنید و استوار باشید ... باز هم با هم باشید . ( ۱۸۳۷۰۶۳) یزدان یوسفى پورگروئى ۱۵/۱۲/۶۵ | + | [[شهید یزدان یوسفی پورکروئی]]: همگى مى دانید که من عاشق [[جبهه]] بودم؛ پس اى پدر و مادر خوبم! اگر خدا این سعادت بزرگ را به پسر شما داد، صبر و گریه کنید؛ اما نه آن چنان که دشمن شاد شود! من جاى دورى نرفتم و همیشه نزد شما هستم و شما را دوست دارم؛ پس همانند [[زینب (س)]] که در نبود [[حسین (ع)]] صبر کرد، شما هم صبور باشید . از همگان مى خواهم امام را تنها نگذارید؛ مبادا راحت طلب باشید؛ دنیا چند روزى بیش نیست و همه -خواه ناخواه- اینجا را ترک خواهیم کرد؛ پس کارى نکنید که روز قیامت نزد شهدا شرمنده باشید و مبادا نامه ی عمل تان را به دست چپ تان بدهند! من چند روزى نزد شما بودم و مى روم و شما هم مى روید؛ ولى به چه صورت؟ واى بر شما اگر غفلت کنید ! من مى روم و در خانه ی قبر تنها هستم و شما هم همین طور! اگر غفلت کنید و فرزند [[حسین بن علی(ع)]] را تنها بگذارید، چه کسى از شما حمایت و دست من و شما را خواهد گرفت؟ حال بیایید این چند روز را -که در دنیاى خاکى هستیم - با سعادت زندگی کنیم و با سعادت بمیریم . چند نصیحت به عنوان برادر کوچک تر به همرزمانم دارم؛ برادران! سعى کنید اُخوت و برادرى در بین شما بیشتر شود و در صحنه ی نبرد به نام محبوب دست روى ماشه بگذارید . ما باید از مولایمان رسم جنگ کردن را بیاموزیم و مردانه بجنگیم و پیروز شویم؛ چنان که تاکنون نبرد نمودیم !... هم چون مولایمان در جنگ باشیم . اى پدر، مادر، خواهر و برادرم! من مى روم تا هر چه سنگ، خار و خاشاک سر راه است، بردارم تا پاى شما عزیزان صدمه نبیند؛ پس صبر کنید و استوار باشید ... باز هم با هم باشید . ( ۱۸۳۷۰۶۳) یزدان یوسفى پورگروئى ۱۵/۱۲/۶۵<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=2315 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref> |
| + | ==پانویس== | ||
| + | <references /> | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
== ردهها == | == ردهها == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۵۴
| یزدان یوسفی پور کرویی | |
|---|---|
 | |
| ملیت |  ایرانی
|
| دین و مذهب | مسلمان، شیعه |
| تولد | قزوین1347/05/12 |
| شهادت | ایران، خوزستان،آبادان1366/01/22 |
| محل دفن | گلزار شهداى قزوین |
| تحصیلات | سوم راهنمایی |
| شغل | پاسدار |
زندگي نامه
شهید یزدان یوسفی پورکروئی ، دوازدهم مرداد ۱۳۴۷ ، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش یوسف، راننده تاکسی بود و مادرش معصومه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت . بیست و دوم فروردین ۱۳۶۶ ، در آبادان به شهادت رسید . پیکرش مدتها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۴ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.
وصیت نامه
شهید یزدان یوسفی پورکروئی: همگى مى دانید که من عاشق جبهه بودم؛ پس اى پدر و مادر خوبم! اگر خدا این سعادت بزرگ را به پسر شما داد، صبر و گریه کنید؛ اما نه آن چنان که دشمن شاد شود! من جاى دورى نرفتم و همیشه نزد شما هستم و شما را دوست دارم؛ پس همانند زینب (س) که در نبود حسین (ع) صبر کرد، شما هم صبور باشید . از همگان مى خواهم امام را تنها نگذارید؛ مبادا راحت طلب باشید؛ دنیا چند روزى بیش نیست و همه -خواه ناخواه- اینجا را ترک خواهیم کرد؛ پس کارى نکنید که روز قیامت نزد شهدا شرمنده باشید و مبادا نامه ی عمل تان را به دست چپ تان بدهند! من چند روزى نزد شما بودم و مى روم و شما هم مى روید؛ ولى به چه صورت؟ واى بر شما اگر غفلت کنید ! من مى روم و در خانه ی قبر تنها هستم و شما هم همین طور! اگر غفلت کنید و فرزند حسین بن علی(ع) را تنها بگذارید، چه کسى از شما حمایت و دست من و شما را خواهد گرفت؟ حال بیایید این چند روز را -که در دنیاى خاکى هستیم - با سعادت زندگی کنیم و با سعادت بمیریم . چند نصیحت به عنوان برادر کوچک تر به همرزمانم دارم؛ برادران! سعى کنید اُخوت و برادرى در بین شما بیشتر شود و در صحنه ی نبرد به نام محبوب دست روى ماشه بگذارید . ما باید از مولایمان رسم جنگ کردن را بیاموزیم و مردانه بجنگیم و پیروز شویم؛ چنان که تاکنون نبرد نمودیم !... هم چون مولایمان در جنگ باشیم . اى پدر، مادر، خواهر و برادرم! من مى روم تا هر چه سنگ، خار و خاشاک سر راه است، بردارم تا پاى شما عزیزان صدمه نبیند؛ پس صبر کنید و استوار باشید ... باز هم با هم باشید . ( ۱۸۳۷۰۶۳) یزدان یوسفى پورگروئى ۱۵/۱۲/۶۵[۱]