Sghanbari97 (بحث | مشارکتها) (صفحهای جدید حاوی «بسمه تعالی نام محرم علی نوروزی نام پدر محمد حسین نام مادر معصومه محل شهادت ار...» ایجاد کرد) |
|||
| (۲ نسخههای متوسط توسط ۲ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱۴: | سطر ۱۴: | ||
مزار شهید قزوین - قزوین-شهر اقبالیه | مزار شهید قزوین - قزوین-شهر اقبالیه | ||
| − | زندگی نامه | + | ==زندگی نامه== |
نوروزی، محرمعلی: سوم آذر ۱۳۳۷، در روستای اسلامآباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمدحسین، کارگر بود و مادرش معصومه نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کارگر کارخانه نخریسی بود. ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و هفتم بهمن ۱۳۶۴، در اروندرود بر اثر اصابت ترکش به سر و صورت، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهر اقبالیه تابعه قزوین واقع است. | نوروزی، محرمعلی: سوم آذر ۱۳۳۷، در روستای اسلامآباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمدحسین، کارگر بود و مادرش معصومه نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کارگر کارخانه نخریسی بود. ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و هفتم بهمن ۱۳۶۴، در اروندرود بر اثر اصابت ترکش به سر و صورت، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهر اقبالیه تابعه قزوین واقع است. | ||
| − | وصیت نامه | + | ==وصیت نامه== |
| − | شهید، محرمعلی نوروزی: پدر جان! خواهشم از تک تک شما این است که تا جان دارید، دست از امام و یاران باوفای امام برندارید؛ چون ما از اول شعار دادیم: «ما اهل کوفه نیستیم، امام تنها بماند!»... باید این را با عمل ثابت کنیم. پدر جان! گرچه می دانم گناهکارم و شهادت نصیبم نمی شود؛ ولی اگر خداوند خواست و از گناهانم گذشت و شهادت نصیبم شد، برای من در جمع گریه نکن! اگر در خلوت هم خواستی گریه کنی، بر سالار شهیدان ابا عبدالله الحسین(ع) گریه کن؛ چرا که ما هرچه داریم از حسین(ع) داریم... ای جان به فدای تو، پسر فاطمه(س) حسین جان! اگر اسیر یا مفقود شدم، هرگز بی تابی نکنید و چشم انتظار نباشید. بدانید که ما بی صاحب نیستیم و مولای مان امام زمان(عج) با ما است و سرباز امام زمان(ع) هرگز تنها نیست و امکان ناراحتی برایش وجود ندارد. محرمعلی نوروزی؛ ۱۳/۱۰/۶۴ | + | شهید، محرمعلی نوروزی: پدر جان! خواهشم از تک تک شما این است که تا جان دارید، دست از امام و یاران باوفای امام برندارید؛ چون ما از اول شعار دادیم: «ما اهل کوفه نیستیم، امام تنها بماند!»... باید این را با عمل ثابت کنیم. پدر جان! گرچه می دانم گناهکارم و شهادت نصیبم نمی شود؛ ولی اگر خداوند خواست و از گناهانم گذشت و شهادت نصیبم شد، برای من در جمع گریه نکن! اگر در خلوت هم خواستی گریه کنی، بر سالار شهیدان ابا عبدالله الحسین(ع) گریه کن؛ چرا که ما هرچه داریم از حسین(ع) داریم... ای جان به فدای تو، پسر فاطمه(س) حسین جان! اگر اسیر یا مفقود شدم، هرگز بی تابی نکنید و چشم انتظار نباشید. بدانید که ما بی صاحب نیستیم و مولای مان امام زمان(عج) با ما است و سرباز امام زمان(ع) هرگز تنها نیست و امکان ناراحتی برایش وجود ندارد. محرمعلی نوروزی؛ ۱۳/۱۰/۶۴<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1430 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref> |
| − | + | ||
| − | http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1430 | + | |
| + | ==پانویس== | ||
| + | <references /> | ||
| + | |||
| + | == ردهها == | ||
| + | {{ترتیبپیشفرض:محرم_علی_نوروزی}} | ||
| + | [[رده: شهدا]] | ||
| + | [[رده: شهدای دفاع مقدس]] | ||
| + | [[رده: شهدای ایران]] | ||
| + | [[رده: شهدای استان قزوین]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۶ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۰۸
بسمه تعالی نام محرم علی نوروزی نام پدر محمد حسین نام مادر معصومه محل شهادت اروندرود محل تولد قزوین - اسلام آباد تاریخ تولد ۱۳۳۷/۰۹/۰۳ محل شهادت اروندرود تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۱۱/۲۷ استان محل شهادت خوزستان شهر محل شهادت آبادان وضعیت تاهل متاهل درجه نظامی تعداد پسر ۱ تعداد دختر ۱ تحصیلات پنجم ابتدائی رشته - عملیات سال تفحص محل کار بنیاد تحت پوشش مزار شهید قزوین - قزوین-شهر اقبالیه
زندگی نامه
نوروزی، محرمعلی: سوم آذر ۱۳۳۷، در روستای اسلامآباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش محمدحسین، کارگر بود و مادرش معصومه نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کارگر کارخانه نخریسی بود. ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و هفتم بهمن ۱۳۶۴، در اروندرود بر اثر اصابت ترکش به سر و صورت، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهر اقبالیه تابعه قزوین واقع است.
وصیت نامه
شهید، محرمعلی نوروزی: پدر جان! خواهشم از تک تک شما این است که تا جان دارید، دست از امام و یاران باوفای امام برندارید؛ چون ما از اول شعار دادیم: «ما اهل کوفه نیستیم، امام تنها بماند!»... باید این را با عمل ثابت کنیم. پدر جان! گرچه می دانم گناهکارم و شهادت نصیبم نمی شود؛ ولی اگر خداوند خواست و از گناهانم گذشت و شهادت نصیبم شد، برای من در جمع گریه نکن! اگر در خلوت هم خواستی گریه کنی، بر سالار شهیدان ابا عبدالله الحسین(ع) گریه کن؛ چرا که ما هرچه داریم از حسین(ع) داریم... ای جان به فدای تو، پسر فاطمه(س) حسین جان! اگر اسیر یا مفقود شدم، هرگز بی تابی نکنید و چشم انتظار نباشید. بدانید که ما بی صاحب نیستیم و مولای مان امام زمان(عج) با ما است و سرباز امام زمان(ع) هرگز تنها نیست و امکان ناراحتی برایش وجود ندارد. محرمعلی نوروزی؛ ۱۳/۱۰/۶۴[۱]