| سطر ۲۰: | سطر ۲۰: | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
<references/> | <references/> | ||
| + | |||
| + | |||
| + | == ردهها == | ||
| + | {{ترتیبپیشفرض:محمد_علی_الله_دادی}} | ||
| + | [[رده: شهدا]] | ||
| + | [[رده: شهدای دفاع مقدس]] | ||
| + | [[رده: شهدای ایران]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۲۲
خاطرات
- سخت ترین تنبیه
در جبهه اگر میخواستیم رزمنده بازیگوشی را تنبیه کنیم، او را در عملیات شرکت نمی دادیم و همین کافی بود تا ساعتها گریه کند، و سخت ترین تنبیه در دوران دفاع مقدس عبارت بود از وارد نکردن نیرو در موج اول نبرد.[۱]
- آرزوی شهادت
خبر شهادت شهید الله دادی را شنیدم. با پسر بزرگشان تماس گرفتم و با بغض گفتم تسلیت میگویم. اما پسر شهید الله دادی گفت: از شما بعیده بغض کنید. به ما تسلیت نگویید باید تبریک بگویید زیرا می دانید که آرزوی پدرم شهادت بود و او به آرزوی خود رسید. ((یاد روز عاشورا افتادم که حضرت علی اکبر به امام حسین علیه السلام گفتند اگر ما بر حقیم پس ما را از مرگ باکی نیست.))[۲]
