شهید گل محمد کرمی: تفاوت بین نسخهها
Beiranvand97 (بحث | مشارکتها) |
|||
| سطر ۸: | سطر ۸: | ||
او در زمان جنگ در عملیات زیادی شرکت کرده و در جنگ جانباز شد و سپس اسیر و زمانی که از اسارت بازگشت با چهره ی شکسته و روحیه ی افسرده بر اثرشکنجه ها و مجدداً مشغول خدمت شد و وقت خود را با کارهای هنری و در بین خانواده می گذراند تا در سال ۸/۱۳۷۶ روز جمعه بر اثر ناراحتی قلبی و اثرات شیمیایی جنگ به مقام شهادت نائل گردید . | او در زمان جنگ در عملیات زیادی شرکت کرده و در جنگ جانباز شد و سپس اسیر و زمانی که از اسارت بازگشت با چهره ی شکسته و روحیه ی افسرده بر اثرشکنجه ها و مجدداً مشغول خدمت شد و وقت خود را با کارهای هنری و در بین خانواده می گذراند تا در سال ۸/۱۳۷۶ روز جمعه بر اثر ناراحتی قلبی و اثرات شیمیایی جنگ به مقام شهادت نائل گردید . | ||
==خاطره و سیره ی اخلاقی شهید :== | ==خاطره و سیره ی اخلاقی شهید :== | ||
| − | این خاطره هم برای من جنبه ی خوب دارد و هم بد ، ۶ ساله بودم قرار بود اسیرها آزاد شوند و برگردند ، اسیرها برگشتند و ما هم رفتیم به استقبال پدرم ، پدرم آمد و من دویدم به طرف پدرم ، اول من رو نشناخت بعد که فهمید من دخترش هستم از محل ستاد آزادگان تا منزل مرا گرفت بغل . پدرم اخلاقی خوب ، غیرتی و اهل ورزش بود و دوست داشت بچه های او به جاهای خوب و بالا برسند . | + | این خاطره هم برای من جنبه ی خوب دارد و هم بد ، ۶ ساله بودم قرار بود اسیرها آزاد شوند و برگردند ، اسیرها برگشتند و ما هم رفتیم به استقبال پدرم ، پدرم آمد و من دویدم به طرف پدرم ، اول من رو نشناخت بعد که فهمید من دخترش هستم از محل ستاد آزادگان تا منزل مرا گرفت بغل . پدرم اخلاقی خوب ، غیرتی و اهل ورزش بود و دوست داشت بچه های او به جاهای خوب و بالا برسند .<ref>[http://www.shohadayekermanshah.ir/ سایت شهدای کرمانشاه]</ref> |
| − | http://www.shohadayekermanshah.ir | + | ==پانویس== |
| + | <references/> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۵۳
شهید گل محمد کرمی درجه : رسته : نام پدر: اله مروت تاریخ تولد : ۱۳۳۳ محل تولد : سرپل ذهاب تاریخ شهادت : ۱۶/۸/۷۶ علت شهادت : اثرات جنگ نوع مأموریت : غیرزرهی وضعیت تأهل : متأهل
زندگینامه :
شهید از سن ۶ سالگی به بعد مشغول کار کردن بود و مخارج خود و خانواده ی خود را می داد ، علاوه بر کار به تحصیل نیز مشغول بود و بعد به استخدام ارتش درآمد و در سن ۲۲سالگی ازدواج و تشکیل خانواده داد و ثمره ی زندگی او ، چهار فرزند بود ( یک پسر و سه دختر ) ، دو فرزند او در سرپل ذهاب متولد شد و یکی در [اسلام آباد]] و یکی دیگر در کرمانشاه .
او در زمان جنگ در عملیات زیادی شرکت کرده و در جنگ جانباز شد و سپس اسیر و زمانی که از اسارت بازگشت با چهره ی شکسته و روحیه ی افسرده بر اثرشکنجه ها و مجدداً مشغول خدمت شد و وقت خود را با کارهای هنری و در بین خانواده می گذراند تا در سال ۸/۱۳۷۶ روز جمعه بر اثر ناراحتی قلبی و اثرات شیمیایی جنگ به مقام شهادت نائل گردید .
خاطره و سیره ی اخلاقی شهید :
این خاطره هم برای من جنبه ی خوب دارد و هم بد ، ۶ ساله بودم قرار بود اسیرها آزاد شوند و برگردند ، اسیرها برگشتند و ما هم رفتیم به استقبال پدرم ، پدرم آمد و من دویدم به طرف پدرم ، اول من رو نشناخت بعد که فهمید من دخترش هستم از محل ستاد آزادگان تا منزل مرا گرفت بغل . پدرم اخلاقی خوب ، غیرتی و اهل ورزش بود و دوست داشت بچه های او به جاهای خوب و بالا برسند .[۱]
