شهید سلیمان مشکاتی: تفاوت بین نسخهها
Beiranvand97 (بحث | مشارکتها) |
|||
| (یک نسخهٔ متوسط توسط کاربر دیگری نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | شهید | + | شهید سلیمان مشکانی |
==زندگینامه== | ==زندگینامه== | ||
| − | فرزند | + | فرزند زین العابدین، در 20 مرداد ماه، در [[روستای نوبندگان]] از توابع شهرستان [[فسا]] به دنیا آمد. تحصیلات خود را تا اخذ دیپلم در محل زادگاهش ادامه داد و سپس در وقت مقتضی ازدواج نمود و حاصل این ازدواج یك دختر و یك پسر می باشد. |
| − | سپس به خدمت مقدس | + | سپس به خدمت مقدس سربازی شتافت و پس از سه ماه آموزشی بقیه را در جبهه های [[سوسنگرد]] ، [[بستان]] و [[تنگه ابو غریب]] گذراند. شهید بزرگوار خوش اخلاق، خوش برخورد، بسیار مؤمن و با خدا بود و در ارتش نیز از اعضای عقیدتی سیاسی واحدشان بود. او در دوران انقلاب، از مؤمنان انقلابی بود و بسیار در راهپیمایی ها و مراسم ها و سخنرانی ها شرکت می نمود، فرمان و دستورات حضرت [[امام خمینی (ره)]] را مو به مو انجام می داد و می گفت: باید این اسلام بسیار ترویج پیدا کند. |
| − | + | این شهید سرافراز میهن، سرانجام در منطقه چم هندی، بر اثر اصابت ترکش به بدنش به درجه رفیع شهادت نائل آمد و در گلزار شهدای نوبندگان به خاک سپرده شد. | |
==وصیت نامه:== | ==وصیت نامه:== | ||
| − | بسم رب الشهدا و | + | بسم رب الشهدا و الصالحین |
| − | انا لله و انا | + | انا لله و انا الیه راجعون |
| − | به نام | + | به نام خدایى كه جز به فزونى بخشش او امیدوار نیستم، به نام خدایى كه عالم به تسبیح و ستایش او پیشانى به سجده عشق نهاده است، با سلام و درود بر یگانه منجى عالم بشریت، خاتم الاوصیاء صاحب الزمان روحى و ارواح العالمین له الفداء، آن كه قلب هاى شكسته بدو توسل مى جویند، او كه هنگام پرپر شدن گلى از گلزار خمینى دامانش را مى گشاید و آن دست یافته به عزت ابدى را به نزد پروردگارش روانه می كند، شكر خداوند تبارك و تعالى را كه توفیقى نصیب فرمود و مرا از زمره نیكان و شیفتگانش قرار داد و در مأموریت مهدى صاحب الزمان (عج الله فرجه) به عنوان معینى مرا پذیرفت. |
| − | اكنون كه دست بر قلم برده ام و به نوشتن | + | اكنون كه دست بر قلم برده ام و به نوشتن اولین و آخرین یادگار خود اقدام می كنم می دانم كه ممكن است دیگر در دنیا نباشم با وجود این كه می دانم این دنیا دوست داشتنى و زیباست اما این مطلب را تا كنون دریافته ام كه زیبایى دنیا همچون سرابى است فریبنده و آخرت زیباتر، گرچه این دنیا زیباست اما بى جهت نیست اشك هاى شوق، همچون باران بهارى از دیدگانم روان است و این دعاها در لبانم زمزمه می شود كه اللهم ارزقنى توفیق الشهاده فى سبیلك؛ خداوند شهادت در راه خودت كه مختص خاصان درگاهت است به من عطا فرما. خداوندا! گناهانم را كه همانند دوده قلبم را سیاه كرده بر من ببخشا. |
| − | هر چند من | + | هر چند من لیاقت نوشتن وصیت نامه حضرت على (علیه السلام) را ندارم ولى می خواهم كه وصیت نامه من از وصیت نامه حضرت على (علیه السلام) الهام گرفته باشد حضرت على (علیه السلام) می فرماید: با كافران بجنگید و هرگز نگذارید كافران بر شما غلبه كنند، اول با زبان، دوم با عمل و جنگ. ما هم اول با زبان گفتیم و بعد با سلاح ایمان و بعد با اسلحه ظاهرى مى جنگیم و در راه خدا و اسلام همچون حضرت على (علیه السلام) و تمام پیامبران و امامان شهادت افتخار ماست. |
| − | سلام بر رزمندگان اسلام كه در جبهه جنگ | + | سلام بر رزمندگان اسلام كه در جبهه جنگ می كنند و تو اى خانواده محترم، اگر روزى توفیق دیدن امام را پیدا كردید به ایشان بگویید كه سربازى داشتى كه آرزوى دیدنت را داشت اما گناهانش باعث شد كه نتواند شما را زیارت كند و از ایشان بخواهید كه برایم دعا كنند، دعا كنند كه خداوند گناهانم را ببخشاید. |
| − | و شما اى پدر و مادر مهربانم! اى سرورانم! اى پدر دلشكسته ام! و اى مادر داغدارم! تنها خواهش بنده | + | و شما اى پدر و مادر مهربانم! اى سرورانم! اى پدر دلشكسته ام! و اى مادر داغدارم! تنها خواهش بنده این است كه زحمات شبانه روزى خود، در حق حقیر را حلال كنید و من از زحمات شما قدردانى می كنم بعد از من حامى مریم، برادر از جان بهترم، آن نور چشم، آن یگانه دردانه ام، آن هستى زندگیم، احمد مى باشد. با تمام مشكلات و ناراحتی ها برای شما همگى برادرانم، خواهرانم طلب معذرت خواهى می كنم. اگر در این مدت عمر كوتاهم بدى از من سر زده است خواهان حلالیت هستم. خداوند به همگى شما اجر عنایت فرماید. |
| − | و سلام برتو اى همسر | + | و سلام برتو اى همسر عزیزم! و سلام بر تو اى فرزند مهربانم! اى هستى زندگیم. هر وقت كه می خواهم نامه اى را به فرزندم بنویسم قلمم مى شكند و زبان گویاى گفتن نامه را ندارد تا سخن بیان كند. چون در این مدت كوتاه عمرم هیچ كار نیكى كه بگویم انجام وظیفه كرده ام از من ندیده اید و در برابر شما شرمنده ام. می توانم در این جا به خودم اجازه بدهم و بگویم كه سرنوشت چنین بوده كه من در برابر شما خجالت زده باشم از این كه شما را تنها مى گذارم. شما را به خداى رب العالمین مى سپارم. |
| − | پس ناراحت و | + | پس ناراحت و اندوهگین هستم و از سوى دیگر خوشحال، و از همسر خوبم تقاضا دارم كه وقتی فرزندم را به دنیا آورد اگر پسر بود اسم او را مسعود بگذارد و اگر دختر بود رقیه. و از شما می خواهم كه از فرزندم خوب مواظبت كنید و سرپرست خوبى باشید براى آنها و امیدوارم كه آنها قدر زحمات شما را بدانند و از طرف من از شما قدردانى به عمل آورند. |
| − | در | + | در پایان سخنم می نویسم كه تمام بدهكارى كه بعد از من مى ماند پرداخت كنید كه همه آنها را نوشته ام تا شما نیز در جریان باشید. از خداوند متعال توفیق هرچه بیشتر شما را خواهانم. |
والسلام | والسلام | ||
روز شنبه 1363/07/28 | روز شنبه 1363/07/28 | ||
| − | ساعت | + | ساعت یك و سی دقیقه بعد از ظهر<ref>سایت نوید شاهد</ref> |
| − | + | ||
| + | |||
| + | ==پانویس== | ||
| + | |||
| + | |||
| + | <references /> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۹ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۳۸
شهید سلیمان مشکانی
زندگینامه
فرزند زین العابدین، در 20 مرداد ماه، در روستای نوبندگان از توابع شهرستان فسا به دنیا آمد. تحصیلات خود را تا اخذ دیپلم در محل زادگاهش ادامه داد و سپس در وقت مقتضی ازدواج نمود و حاصل این ازدواج یك دختر و یك پسر می باشد. سپس به خدمت مقدس سربازی شتافت و پس از سه ماه آموزشی بقیه را در جبهه های سوسنگرد ، بستان و تنگه ابو غریب گذراند. شهید بزرگوار خوش اخلاق، خوش برخورد، بسیار مؤمن و با خدا بود و در ارتش نیز از اعضای عقیدتی سیاسی واحدشان بود. او در دوران انقلاب، از مؤمنان انقلابی بود و بسیار در راهپیمایی ها و مراسم ها و سخنرانی ها شرکت می نمود، فرمان و دستورات حضرت امام خمینی (ره) را مو به مو انجام می داد و می گفت: باید این اسلام بسیار ترویج پیدا کند. این شهید سرافراز میهن، سرانجام در منطقه چم هندی، بر اثر اصابت ترکش به بدنش به درجه رفیع شهادت نائل آمد و در گلزار شهدای نوبندگان به خاک سپرده شد.
وصیت نامه:
بسم رب الشهدا و الصالحین انا لله و انا الیه راجعون به نام خدایى كه جز به فزونى بخشش او امیدوار نیستم، به نام خدایى كه عالم به تسبیح و ستایش او پیشانى به سجده عشق نهاده است، با سلام و درود بر یگانه منجى عالم بشریت، خاتم الاوصیاء صاحب الزمان روحى و ارواح العالمین له الفداء، آن كه قلب هاى شكسته بدو توسل مى جویند، او كه هنگام پرپر شدن گلى از گلزار خمینى دامانش را مى گشاید و آن دست یافته به عزت ابدى را به نزد پروردگارش روانه می كند، شكر خداوند تبارك و تعالى را كه توفیقى نصیب فرمود و مرا از زمره نیكان و شیفتگانش قرار داد و در مأموریت مهدى صاحب الزمان (عج الله فرجه) به عنوان معینى مرا پذیرفت. اكنون كه دست بر قلم برده ام و به نوشتن اولین و آخرین یادگار خود اقدام می كنم می دانم كه ممكن است دیگر در دنیا نباشم با وجود این كه می دانم این دنیا دوست داشتنى و زیباست اما این مطلب را تا كنون دریافته ام كه زیبایى دنیا همچون سرابى است فریبنده و آخرت زیباتر، گرچه این دنیا زیباست اما بى جهت نیست اشك هاى شوق، همچون باران بهارى از دیدگانم روان است و این دعاها در لبانم زمزمه می شود كه اللهم ارزقنى توفیق الشهاده فى سبیلك؛ خداوند شهادت در راه خودت كه مختص خاصان درگاهت است به من عطا فرما. خداوندا! گناهانم را كه همانند دوده قلبم را سیاه كرده بر من ببخشا. هر چند من لیاقت نوشتن وصیت نامه حضرت على (علیه السلام) را ندارم ولى می خواهم كه وصیت نامه من از وصیت نامه حضرت على (علیه السلام) الهام گرفته باشد حضرت على (علیه السلام) می فرماید: با كافران بجنگید و هرگز نگذارید كافران بر شما غلبه كنند، اول با زبان، دوم با عمل و جنگ. ما هم اول با زبان گفتیم و بعد با سلاح ایمان و بعد با اسلحه ظاهرى مى جنگیم و در راه خدا و اسلام همچون حضرت على (علیه السلام) و تمام پیامبران و امامان شهادت افتخار ماست. سلام بر رزمندگان اسلام كه در جبهه جنگ می كنند و تو اى خانواده محترم، اگر روزى توفیق دیدن امام را پیدا كردید به ایشان بگویید كه سربازى داشتى كه آرزوى دیدنت را داشت اما گناهانش باعث شد كه نتواند شما را زیارت كند و از ایشان بخواهید كه برایم دعا كنند، دعا كنند كه خداوند گناهانم را ببخشاید. و شما اى پدر و مادر مهربانم! اى سرورانم! اى پدر دلشكسته ام! و اى مادر داغدارم! تنها خواهش بنده این است كه زحمات شبانه روزى خود، در حق حقیر را حلال كنید و من از زحمات شما قدردانى می كنم بعد از من حامى مریم، برادر از جان بهترم، آن نور چشم، آن یگانه دردانه ام، آن هستى زندگیم، احمد مى باشد. با تمام مشكلات و ناراحتی ها برای شما همگى برادرانم، خواهرانم طلب معذرت خواهى می كنم. اگر در این مدت عمر كوتاهم بدى از من سر زده است خواهان حلالیت هستم. خداوند به همگى شما اجر عنایت فرماید. و سلام برتو اى همسر عزیزم! و سلام بر تو اى فرزند مهربانم! اى هستى زندگیم. هر وقت كه می خواهم نامه اى را به فرزندم بنویسم قلمم مى شكند و زبان گویاى گفتن نامه را ندارد تا سخن بیان كند. چون در این مدت كوتاه عمرم هیچ كار نیكى كه بگویم انجام وظیفه كرده ام از من ندیده اید و در برابر شما شرمنده ام. می توانم در این جا به خودم اجازه بدهم و بگویم كه سرنوشت چنین بوده كه من در برابر شما خجالت زده باشم از این كه شما را تنها مى گذارم. شما را به خداى رب العالمین مى سپارم. پس ناراحت و اندوهگین هستم و از سوى دیگر خوشحال، و از همسر خوبم تقاضا دارم كه وقتی فرزندم را به دنیا آورد اگر پسر بود اسم او را مسعود بگذارد و اگر دختر بود رقیه. و از شما می خواهم كه از فرزندم خوب مواظبت كنید و سرپرست خوبى باشید براى آنها و امیدوارم كه آنها قدر زحمات شما را بدانند و از طرف من از شما قدردانى به عمل آورند. در پایان سخنم می نویسم كه تمام بدهكارى كه بعد از من مى ماند پرداخت كنید كه همه آنها را نوشته ام تا شما نیز در جریان باشید. از خداوند متعال توفیق هرچه بیشتر شما را خواهانم. والسلام روز شنبه 1363/07/28 ساعت یك و سی دقیقه بعد از ظهر[۱]
پانویس
- ↑ سایت نوید شاهد
