شهید علی اصغر حسن زاده فرزند حسن: تفاوت بین نسخهها
از دانشنامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
| (۲ نسخههای متوسط توسط ۲ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | + | {{جعبه اطلاعات افراد نظامی | |
| + | |نام فرد = علی اصغر حسن زاده | ||
| + | |تصویر = | ||
| + | |توضیح تصویر = | ||
| + | |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی | ||
| + | |شهرت = | ||
| + | |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]] | ||
| + | |تولد = [[گناباد]] | ||
| + | |شهادت = [[۱۳۶۷/۵/۵]] | ||
| + | |وفات = | ||
| + | |مرگ = | ||
| + | |محل دفن = | ||
| + | |مفقود = | ||
| + | |جانباز = | ||
| + | |اسارت = | ||
| + | |نیرو = | ||
| + | |یگانهای خدمت = | ||
| + | |طول خدمت = | ||
| + | |درجه = | ||
| + | |سمتها = رزمنده | ||
| + | |جنگها = [[جنگ ایران و عراق]] | ||
| + | |نشانهای لیاقت = | ||
| + | |عملیات = | ||
| + | |فعالیتها = | ||
| + | |تحصیلات = | ||
| + | |تخصصها = | ||
| + | |شغل = آزاد | ||
| + | |خانواده = نام پدر[[حسن]] | ||
| + | }} | ||
| − | + | ==خاطرات== | |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | خاطرات | + | |
اطاعت از فرماندهي | اطاعت از فرماندهي | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۱۹
| علی اصغر حسن زاده | |
|---|---|
| ملیت |  ایرانی
|
| دین و مذهب | مسلمان، شیعه |
| تولد | گناباد |
| شهادت | ۱۳۶۷/۵/۵ |
| سمتها | رزمنده |
| جنگها | جنگ ایران و عراق |
| شغل | آزاد |
| خانواده | نام پدرحسن |
خاطرات
اطاعت از فرماندهي
راوی علی اکبر حسین زاده
متن کامل خاطره
به یاد دارم در عملیات بدر به همراه برادرم علی اصغر به شهر القرنه عراق اعزام شدیم . مرحله دوم عملیات هنوز انجام نشده بود که عراقی ها پاتک زدند و بنده در آنجا مجروح شدم و دیگر اطلاعی از علی اصغر نداشتم و به عقب برگشته بودم . که خبرکه تقریباً ساعت 5 بعد ازظهر نیروهای ایرانی از موضع خود عقب نشینی کرده اند . ایشان به سایت ما آمده بود و بعد ازمستقر شدن به فرمانده تیپ گفته بود . شما یک قایق در اختیار ما بگذارید و ما برویم خبازه ' مجروحین رزمنده را به عقب بیاوریم . اما فرمانده تیپ گفته بود . دیگر نیازی نیست و اجازه نداده بود و برادرم هم مانند دیگر برادران نا امید برگشته بود و وقتی به شهرستان تلفن زده بود گفته بودند بنده اینجا هستم و در بیمارستان بستری می باشم .[۱]
