(←خاطرات) |
|||
| (یک نسخهٔ متوسط توسط کاربر دیگری نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
شهید امیرافراسیابی | شهید امیرافراسیابی | ||
==خاطرات== | ==خاطرات== | ||
| − | [[عمليات رمضان]] بود و هوا گرم. بچه ها مثلثي ها را گرفته بودند. حاج امير افراسیابی و چند نفر دیگر در گوشه ای نشسته بودند . حاج اميرگفت: من تشنه ام، كسي آب دارد به من بدهد؟، یكي از بچه ها كه در قمقمه اش به جاي آب، سانديس ريخته بود، گفت: آب چيه حاجي، آبميوه بهت مي دهم. حاج امیر تا اسم آبميوه را شنید ،گفت: قربان لب تشنه ات يا علي اصغر(ع)، در كربلا آب پيدا نشد، اينجا چه كربلائيه كه تو به من آبميوه ميدهي.این را که گفت، اشكش سرازير شد و رو به آسمان کرد وگفت: خدايا مي شود همين طور كه من دارم آب را می خورم ، يک تركش بخورد به اينجا - با انگشت به گردنش اشاره كرد- و من فدائي علي اصغر امام حسين(ع) بشوم؟ چند لحظه بعد ناگهان گلوله خمپاره 60 به زمين خورد. گرد و خاك كه نشست، همه دیدند حاج امیر تیر خورده و درست از همان جايي كه دست گذاشته بود خون جاري شده است.<ref>منبع سایت نویدشاهد</ref> | + | [[عمليات رمضان]] بود و هوا گرم. بچه ها مثلثي ها را گرفته بودند. حاج امير افراسیابی و چند نفر دیگر در گوشه ای نشسته بودند . حاج اميرگفت: من تشنه ام، كسي آب دارد به من بدهد؟، یكي از بچه ها كه در قمقمه اش به جاي آب، سانديس ريخته بود، گفت: آب چيه حاجي، آبميوه بهت مي دهم. حاج امیر تا اسم آبميوه را شنید ،گفت: قربان لب تشنه ات يا علي اصغر(ع)، در كربلا آب پيدا نشد، اينجا چه كربلائيه كه تو به من آبميوه ميدهي.این را که گفت، اشكش سرازير شد و رو به آسمان کرد وگفت: خدايا مي شود همين طور كه من دارم آب را می خورم ، يک [[تركش]] بخورد به اينجا - با انگشت به گردنش اشاره كرد- و من فدائي علي اصغر [[امام حسين(ع)]] بشوم؟ چند لحظه بعد ناگهان [[گلوله]] [[خمپاره]] 60 به زمين خورد. گرد و خاك كه نشست، همه دیدند حاج امیر تیر خورده و درست از همان جايي كه دست گذاشته بود خون جاري شده است.<ref>منبع سایت نویدشاهد</ref> |
==پانویس== | ==پانویس== | ||
| سطر ۱۲: | سطر ۱۲: | ||
[[رده: شهدای دفاع مقدس]] | [[رده: شهدای دفاع مقدس]] | ||
[[رده: شهدای ایران]] | [[رده: شهدای ایران]] | ||
| − | |||
| − | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۲۷
شهید امیرافراسیابی
خاطرات
عمليات رمضان بود و هوا گرم. بچه ها مثلثي ها را گرفته بودند. حاج امير افراسیابی و چند نفر دیگر در گوشه ای نشسته بودند . حاج اميرگفت: من تشنه ام، كسي آب دارد به من بدهد؟، یكي از بچه ها كه در قمقمه اش به جاي آب، سانديس ريخته بود، گفت: آب چيه حاجي، آبميوه بهت مي دهم. حاج امیر تا اسم آبميوه را شنید ،گفت: قربان لب تشنه ات يا علي اصغر(ع)، در كربلا آب پيدا نشد، اينجا چه كربلائيه كه تو به من آبميوه ميدهي.این را که گفت، اشكش سرازير شد و رو به آسمان کرد وگفت: خدايا مي شود همين طور كه من دارم آب را می خورم ، يک تركش بخورد به اينجا - با انگشت به گردنش اشاره كرد- و من فدائي علي اصغر امام حسين(ع) بشوم؟ چند لحظه بعد ناگهان گلوله خمپاره 60 به زمين خورد. گرد و خاك كه نشست، همه دیدند حاج امیر تیر خورده و درست از همان جايي كه دست گذاشته بود خون جاري شده است.[۱]
پانویس
- ↑ منبع سایت نویدشاهد