شهید قاسم(بلال) علیایی: تفاوت بین نسخهها
(صفحهای جدید حاوی «کد شهید: 7052 تاریخ تولد : نام : قاسم(بلال) محل تولد : سایر نام خانوادگی...» ایجاد کرد) |
|||
| (۵ نسخههای متوسط توسط ۲ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | کد شهید: 7052 | + | کد شهید: 7052 |
| − | نام : قاسم(بلال) | + | |
| − | نام خانوادگی : | + | نام : قاسم(بلال) |
| − | نام پدر : | + | |
| + | نام خانوادگی: علیایی | ||
| + | |||
| + | نام پدر: حسین | ||
| + | |||
| + | تحصیلات : نامشخص | ||
| − | |||
| − | |||
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است. | گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است. | ||
| − | نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : سایر | + | |
| − | + | نوع عضویت : سایر شهدا | |
| − | خاطرات | + | |
| + | مسئولیت : سایر | ||
| + | |||
| + | ==خاطرات== | ||
توصیه به نماز | توصیه به نماز | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
شب ما براى خواندن نماز به مسجد روستایمان مىرفتم. در آن زمان نماز خواندن را بلد نبودم. شهید بلال را مىشناختم. ایشان دست مرا گرفتند و کنار خود نشاندند و آن وقت گفتند: من بلند نماز مىخوانم و تو نیز همین چیزهایى که من مىگویم بگو و همین حرکت هایى که من انجام مىدهم انجام بده. من نیز همین اذکار را مىگفتم و حرکتها را انجام مىدادم که بالاخره توسط ایشان نماز خواندن را فرا گرفتم بدون اینکه از او خواهش کرده باشم تا به من نماز یاد بدهد. | شب ما براى خواندن نماز به مسجد روستایمان مىرفتم. در آن زمان نماز خواندن را بلد نبودم. شهید بلال را مىشناختم. ایشان دست مرا گرفتند و کنار خود نشاندند و آن وقت گفتند: من بلند نماز مىخوانم و تو نیز همین چیزهایى که من مىگویم بگو و همین حرکت هایى که من انجام مىدهم انجام بده. من نیز همین اذکار را مىگفتم و حرکتها را انجام مىدادم که بالاخره توسط ایشان نماز خواندن را فرا گرفتم بدون اینکه از او خواهش کرده باشم تا به من نماز یاد بدهد. | ||
| + | |||
زندگی مشترک | زندگی مشترک | ||
| − | + | ||
راوی محمد خارستانی | راوی محمد خارستانی | ||
| − | |||
| − | یک روز با برادرم حسن خارستانى قصد رفتن به مزرعه و کمک به پدر را داشتیم. مزرعه ما از کنار مزرعه شهید قاسم )بلال( علیایى مىگذشت و چون ما مقدارى دیر حرکت کرده بودیم، نزدیک به اذان ظهر به مزرعه شهید بلال علیایى رسیدیم. ایشان آن روز با تیلر کشاورزى کار مىکردند که وقت اذان فرا رسید. تیلر را خاموش کرد و روى آن ایستاد و با وجودى که پدر و برادرانش مشغول خوردن نهار شدند، شروع به گفتن اذان نمود و به حرفهاى دیگران هیچ توجهى نمىکرد و کار خودشان را انجام مىدادند. | + | یک روز با برادرم حسن خارستانى قصد رفتن به مزرعه و کمک به پدر را داشتیم. مزرعه ما از کنار مزرعه شهید قاسم )بلال( علیایى مىگذشت و چون ما مقدارى دیر حرکت کرده بودیم، نزدیک به اذان ظهر به مزرعه شهید بلال علیایى رسیدیم. ایشان آن روز با تیلر کشاورزى کار مىکردند که وقت اذان فرا رسید. تیلر را خاموش کرد و روى آن ایستاد و با وجودى که پدر و برادرانش مشغول خوردن نهار شدند، شروع به گفتن اذان نمود و به حرفهاى دیگران هیچ توجهى نمىکرد و کار خودشان را انجام مىدادند.<ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=15064 سایت یاران رضا]</ref> |
| − | + | ==پانویس== | |
| + | <references /> | ||
| + | == ردهها == | ||
| + | {{ترتیبپیشفرض:قاسم(بلال)_علیایی}} | ||
| + | [[رده: شهدا]] | ||
| + | [[رده: شهدای دفاع مقدس]] | ||
| + | [[رده: شهدای ایران]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۶ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۳۹
کد شهید: 7052
نام : قاسم(بلال)
نام خانوادگی: علیایی
نام پدر: حسین
تحصیلات : نامشخص
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا
مسئولیت : سایر
خاطرات
توصیه به نماز
شب ما براى خواندن نماز به مسجد روستایمان مىرفتم. در آن زمان نماز خواندن را بلد نبودم. شهید بلال را مىشناختم. ایشان دست مرا گرفتند و کنار خود نشاندند و آن وقت گفتند: من بلند نماز مىخوانم و تو نیز همین چیزهایى که من مىگویم بگو و همین حرکت هایى که من انجام مىدهم انجام بده. من نیز همین اذکار را مىگفتم و حرکتها را انجام مىدادم که بالاخره توسط ایشان نماز خواندن را فرا گرفتم بدون اینکه از او خواهش کرده باشم تا به من نماز یاد بدهد.
زندگی مشترک
راوی محمد خارستانی
یک روز با برادرم حسن خارستانى قصد رفتن به مزرعه و کمک به پدر را داشتیم. مزرعه ما از کنار مزرعه شهید قاسم )بلال( علیایى مىگذشت و چون ما مقدارى دیر حرکت کرده بودیم، نزدیک به اذان ظهر به مزرعه شهید بلال علیایى رسیدیم. ایشان آن روز با تیلر کشاورزى کار مىکردند که وقت اذان فرا رسید. تیلر را خاموش کرد و روى آن ایستاد و با وجودى که پدر و برادرانش مشغول خوردن نهار شدند، شروع به گفتن اذان نمود و به حرفهاى دیگران هیچ توجهى نمىکرد و کار خودشان را انجام مىدادند.[۱]
