شهید محمد ابراهیم‌ فیاضیان: تفاوت بین نسخه‌ها

 
(یک نسخهٔ متوسط توسط کاربر مشابهی که نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
کد شهید: 6528006 تاریخ تولد :
+
{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
نام : محمدابراهیم‌ محل تولد : فردوس
+
|نام فرد                = محمد ابراهیم فیاضیان
نام خانوادگی : فیاضیان‌ تاریخ شهادت : 1365/12/15
+
|تصویر                  = 
نام پدر : قاسم‌ مکان شهادت :
+
|توضیح تصویر            =
 +
|ملیت                  = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
 +
|شهرت                  =
 +
|دین و مذهب            = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
 +
|تولد                   =  [[ فرودس]]
 +
|شهادت                 =
 +
|وفات                  =
 +
|مرگ                    =
 +
|محل دفن                = [[گلزار بهشت اکبر]]
 +
|مفقود                  = 
 +
|جانباز                =
 +
|اسارت                  =
 +
|نیرو                  =
 +
|یگانهای خدمت          =
 +
|طول خدمت              =
 +
|درجه                  =
 +
|سمت‌ها                  = رزمنده
 +
|جنگ‌‌ها                  = [[جنگ ایران و عراق]]
 +
|نشان‌های لیاقت          =
 +
|عملیات‌              =
 +
|فعالیت‌ها              =
 +
|تحصیلات                =
 +
|تخصص‌ها                =
 +
|شغل                    =
 +
|خانواده                = نام پدر[[ قاسم]]
 +
}}
  
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
 
شغل : یگان خدمتی :
 
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
 
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
 
گلزار : بهشت‌اکبر
 
 
==خاطرات==
 
==خاطرات==
  

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۲ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۵۰

محمد ابراهیم فیاضیان
ملیت پرچم ایران.png ایرانی
دین و مذهب مسلمان، شیعه
تولد فرودس
محل دفن گلزار بهشت اکبر
سمت‌ها رزمنده
جنگ‌‌ها جنگ ایران و عراق
خانواده نام پدر قاسم


خاطرات

خاطرات نحوه مجروحیت

موضوع خاطرات نحوه مجروحيت

راوی ابوالقاسم فیاضیان

متن کامل خاطره

فرزندم محمدابراهیم مدت زیادی در منطقه حضور داشت و خیلی آرزوی شهادت می کرد او در عملیات بیت المقدس در خرمشهر به شدت مجروح شده بود به گونه ای که تقریبا از او قطع امید کرده بودیم . بعد از چند ماه بستری در بیمارستانهای اهواز، اصفهان، تهران و مشهد سرانجام محمدابراهیم را به خانه آوردیم. یک روز که تقریبا بهبود یافته بود از طرف بنیاد شهید کیسه ای که حاوی مقادری پول توجیبی و ساعت و لباسهای خونی بود آوردند و تحویلش دادند به اضافه ی وصیت نامه اش که هم داخل کیسه بود. وصیت نامه را باز کرد و آن را پاره نمود و با لبخند گفت: این دفعه که نوبت من نشد ولی سعی می کنم با خود سازی و حضور دائم در عملیات به چنگش آورم و بالاخره پس از گذشت پنج سال از آن مجروحیت در اسفندماه شصت و پنج به آنچه می خواست رسید[۱]

پانویس

  1. یاران رضا
آخرین تغییر ‏۱۲ مرداد ۱۳۹۹، در ‏۱۸:۵۰