ویرایش‌ها

من سه سال و نيم بیشتر نداشتم كه پدرم براي آخرين بار به جبهه رفت؛ بنابراين چيز زیادی در ذهنم نيست مگر چيزهايي كه در ذهن يك بچه¬ بچه ي كوچك مي¬ مي ماند؛ همان چيزهايي كه بچه¬ بچه ها را خوشحال يا ناراحت مي¬ مي كند.پدر، هميشه ما را جمع مي¬ مي كرد و با ما بازي مي¬ مي كرد. با ماشين دور خيابان¬ خيابان ها و پارك¬ پارك ها مي¬ مي گشتيم و هرچه مي¬ مي خواستيم برايمان مي¬ مي خريد. يك چادر نماز برايم خريده بود و هر وقت نماز مي¬ مي خواند، ‌اين چادر را سر من مي¬ مي كرد. ما با هم خيلي عكس گرفتيم از جشن¬ جشن هاي تولدم نيز عكس زياد دارم.وقتي پدرم براي آخرين بار مي¬ مي خواست به جبهه برود، صبح خيلي زود، مامانم مرا از خواب بيدار كرد تا با او خداحافظي كنم. افسوس كه نمي¬ نمي دانستم آخرين خداحافظي است. وگرنه و گرنه امكان نداشت بگذارم برود؛ ولي بايد بگويم حتي اگر من بزرگ بودم هم نمي¬ نمي توانستم جلوي او را بگيرم؛ او تصميم خود را گرفته بود و با خداي خود عهد بسته بود كه جان خويش را در راهش قرباني كند. عهدشكني در اسلام نيست.وقتي هم كه در تاريخ [[1362/01/10 ]] در [[مهران ]] [[شهيد ]] شد و جنازه¬ جنازه اش را به كرمان آوردند، به خواب ابدي فرو رفته بود؛ با لبخندي بر روي لبانش؛ لباني كه سال ها ذكر معبود را گفته بودند، لباني كه بارها از خدا خواسته بودند كه پدر، به بزرگترين آرزوي ديرينه¬ ديرينه ي خود رسيده بود آيا جاي لبخند زدن نداشت؟! لبخندي كه هزاران پيام داشت. او به ديدار معبود رفت؛ معبودي كه سال ها انتظار ديدنش را داشت.پدرم در 18 ماهي كه در جبهه¬ جبهه ها حضور داشت، بيشتر اوقات زيارت قبور ائمه اطهار را در خواب مي¬ مي ديد؛ مخصوصاً كربلا و نجف را؛ به همين عشق و آرزو بود تا به [[شهادت ]] رسيد.او مي¬ مي گفت: يك بار با اتوبوس از [[كرمانشاه ]] حركت كرده بود تا به مرخصي چند روزه¬ اي روزي براي ديدن ما بيايد. در راه كه اتوبوس براي غذا خوردن توقف مي¬ مي كند، او پياده مي¬ مي شود تا نمازش را خوانده و شام بخورد ولي هنگامي كه از رستوران بيرون مي¬ مي آيد، مي¬ مي بيند اتوبوس او را جا گذاشته و رفته است. به ناچار با اتوبوس ديگري راه مي¬ مي افتد. آنها پس از طي مسافتي با راه بندان جاده مواجه مي¬ مي شوند و هنگامي كه پياده مي¬ مي شوند مي¬ مي بينند همان اتوبوسي كه او را جا گذاشته، تصادف كرده و كليه¬ كليه ي سرنشينان آن كشته شده¬ شده اند و به اين ترتيب خداوند نمي¬ نمي خواست پدرم در آن حادثه كشته شود. او لايق «شهادت» بود.<ref>[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/24085 سایت شهدای ارتش]</ref>

<references />==رده=={{ترتیب‌پیش‌فرض: محمد محمدرضاخانی}}[[رده: شهدا]][[رده: شهدای دفاع مقدس]][[رده: شهدای ایران]][[رده: شهدای استان کرمان]]