ویرایش‌ها

راوی مریم قمر لاجوردی  احمد تازه به دنیا آمده بود همانطوری که از زمانهای قدیم رسم بوده است کودک را نزد شیخ و ملّایی می بردند تا اسمش را در گوشش بخواند . بدین منظور مادر احمد فرزندش را در آغوشش گرفته و به نزد ملّایی که نامش کربلایی قناد بود برد تا اسمی برای فرزندش انتخاب کند به خانه ملّا رسیدند ، مادر گفت : لطفاً از روی کتاب خدا اسمی برای فرزندم انتخاب کنید . ملّا کتاب را برداشت و پس از بوسیدن ، آن را باز کرد و نام علی اصغر آمد . دوباره کتاب را بست و یکبار دیگر نام دیگری انتخاب کرد این بار صفحه ای به نام علی اکبر آمد . برای بار سوّم هم کتاب را بست و دوباره باز نمود ، پس از خواندن آن کودک را در آغوش گرفت و پیشانی او را بوسید . در این زمان مادر نگاهی به صورت ملّا نمود و در آن هنگام مشاهده کرد که دو قطره اشک از چشمان ملّا سرازیر شد و پرسید چه شده ، ملّا که اینقدر آشفته شدید آیا در کودکم عیب و ایرادی هست که من نمیدانم ملّا دوباره کودک را بوسید و به مادر سپرد و گفت : نه دخترم کودک تو سالم است . ولی من برای سرنوشت این کودک نگرانم . مادر پرسید برای چه ؟ ملّا گفت : من می گویم ولی شما نباید ناراحت شوید این کودک را شما بزرگ می کنید و به پایش زحمت می کشید ولی برای شما نمی ماند ، تا در پیری عصای دستتان گردد . این کودک سرنوشت علی اکبر و علی اصغر را خواهد داشت . مادر نیز کودک را در آغوش گرفت . ملّا نامش را احمد گذارده بود مادر گفت : هر چه خدا بخواهد همان خواهد شد .راوی مریم قمر لاجوردی منبع سایت: <ref>[http://www.yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=16898سایت یاران رضا]</ref>==پانویس==<references />==رده=={{ترتیب‌پیش‌فرض: احمد قمرلاجوردی‌}}[[رده: شهدا]][[رده: شهدای دفاع مقدس]][[رده: شهدای ایران]][[رده: شهدای استان خراسان شمالی]][[رده: شهدای شهرستان شیروان]]