﴿وَلا تَحسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلوا في سَبيلِ اللَّهِ أَمواتًا ۚ بَل أَحياءٌ عِندَ رَبِّهِم يُرزَقونَ﴾ با درود و سلام به رهبر کبیر انقلاب اسلامی و امت حزبالله ایران. در این لحظهی حساس زندگی خویش قرار گرفتم و چون اطلاع دارم که هر شخص مسلمان وصیتنامهای باید داشته باشد، تصمیم گرفتم که این برگه را بنویسم، به امید این که به این وصیتنامه تا آنجا که امکانپذیر است، رسیدگی شود و انشاءالله راه ما، راه حسینی باشد. من سرباز اسلام، غلامرضا آهنگرزاده، متولد سال 1340، شهرستان بیرجند میباشم. پدر عزیز و ارجمند! که یک عمر زحمت کشیدهاید تا مرا به این سن برسانید، حلالم کنید و با استقامت، صبر و بردباری، در انجام مسئولیتهای اسلامی بکوشید و با دعای خیر خود همچون همیشه یادم کنید. مادر عزیز و مهربان! سلام مرا بپذیرید و حلالم کنید. مبادا در فقدان من گریه کنید، چون که من در جهت آرزویم حرکت نمودم. افتخار کنید که چنین فرزندی را در راه خدا تقدیم کردید. برادران عزیز! اگر در این مدت شما را ناراحت کردم، مرا ببخشید و امیدوارم راه مرا ادامه دهید، چون راه ما راه حسین و راه حق است. برادر جان! باز هم به پدر و مادر عزیز بگویید که در نبودن من گریه نکنند، زیرا دشمنان شکست خوردهی اسلام خوشحال میشوند. پدر عزیز! بچههای من را از خود بدانید و در نبودن من آنها را طوری تربیت کنید که راه من و دیگر شهیدان اسلام را ادامه دهند. از خانوادهام خواهش میکنم که اگر از من ناراحتی دیدهاند، مرا ببخشند و بچههای مرا طوری تربیت کنند تا مایهی سربلندی من باشند. پدرجان! مرا در بهشت رضا، در کنار دیگر شهدا دفن کنید. من از خدای تبارک و تعالی خواهانم که هیچ کدام از شما برای من اشک نریزید. در پایان وصیتنامه از خداوند متعال طول عمر برای رهبر کبیر انقلاب، امام خمینی و امت حزبالله را خواهانم. خداحافظ.
منبع: سایت شهدای ارتش<ref>[http://%20%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/3303سایت شهدای ارتش]</ref>==پانویس==<references />