{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
|نام فرد =محمدکبیری
|تصویر =
|توضیح تصویر =
|ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
|شهرت =
|دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
|تولد =
|شهادت =
|وفات =
|مرگ =
|محل دفن =
|مفقود =
|جانباز =
|اسارت =
|نیرو =
|یگانهای خدمت =
|طول خدمت =
|درجه =
|سمتها =
|جنگها = [[جنگ ایران و عراق]]
|نشانهای لیاقت =
|عملیات =
|فعالیتها =
|تحصیلات =
|تخصصها =
|شغل =
|خانواده = نام پدر:حسین
}}
کد شهید: 7700274 تاریخ تولد :
نام : محمد محل تولد : سایر
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : سایر
گلزار :
==خاطراتلحظه و نحوه شهادتموضوع لحظه و نحوه شهادتراوی سعید رضا وطنیمتن کامل خاطره==
محمد کبیری در جاده سلمانیه مسئول گروه جنگ مین بود بعد از اتمام کار ایشان رفته بودند تا منطقه را بررسی کنند که عراقی ها معبر نزده باشند یا برای شناسایی نیامده باشند وقتی که توی شیار مشغول راه رفتم بودند ، گویا عراقی ها ایشان را دیده بودند * موضوع لحظه و یک نارنجک تفنگی به سمت ایشان شلیک کرده بودند که به مین ضد تانک که قدرت انفجاری بسیار بالایی دارد اصابت می کند و مین ضد تانک منفجر می شود و موج انفجار این مین تمام بدن محمد را فرا می گیرد ،بعد از اینکه پیکر نیمه جانش را به عقب منتقل کردند در جلسه 7 سوره که هر شب برگزار می شد همه برای زنده ماندن ایشانئ دعا می کردند ولی متاسفانه چند روز بعد خبر شهادتش را شنیدیم.پیش بینی شهادتموضوع پيش بيني نحوه شهادتراوی سعید رضا وطنیمتن کامل خاطره
شهید محمد کبیری در وصیت نامه اش ذکر کرده جاده سلمانیه مسئول گروه جنگ مین بود ، خدایا اگر شهادتی در راه است طوری نصیبم کن که بدنم در محضر شهدای کربلا خجل نباشد و در ادامه همین وصیت نامه بعد از خدا خواسته بود بدنم اتمام کار ایشان رفته بودند تا منطقه را آنطور ساز بررسی کنند که همچون زهرای اطهر ( س) از سینه ام درد بر آید [[عراق]]ی ها معبر نزده باشند یا برای شناسایی نیامده باشند وقتی که توی شیار مشغول راه رفتم بودند، گویا [[عراق]]ی ها ایشان را دیده بودند و یک [[نارنجک]] تفنگی به سمت ایشان شلیک کرده بودند که به مین ضد [[تانک]] که قدرت انفجاری بسیار بالایی دارد اصابت می کند و [[مین]] ضد [[تانک]] منفجر می شود و صورتم نیلی گردد . بعد از موج انفجار بچه ها می گفتند : این [[مین]] تمام بدنش کبود شده بود . قفسه ی دنده های سینه اش شکسته بود ، یعنی هنگامی که بلندش بدن محمد را فرا می گیرد، بعد از اینکه پیکر نیمه جانش را به عقب منتقل کردند تنها صدایی در جلسه 7 سوره که از او بلند هر شب برگزار می شده ناله اش بوده است . همچنین از خدا خواسته بود که حنجره ام همچون علی اصغر پاره گردد و همانطور هم شد . در هواپیما نزدیک تهران دیدند حالت خفگی دارد . پرستارها و کسانی که از ایشان مراقبت همه برای زنده ماندن ایشانئ دعا می کردند تشخیص دادند که باید حنجره اش سوراخ شود همانطور که در وصیت نامه اش ذکر کرده بود ولی با وجود تمام تلاشها برای زنده ماندنش به خواسته خودش رسید و جام متاسفانه چند روز بعد خبر [[شهادت ]]ش را سر کشید شنیدیم.تلاش و پشتکارموضوع تلاش و پشتکارراوی سعید رضا وطنیمتن کامل خاطره
یکى از شهداى عزیز تخریب لشگر 5 نصر، شهید محمد کبیرى است.در این نوشتار ان شاء ا... سعى مىکنم گوشهاى از حالات معنوى و روحیات و خصوصیات اخلاقى او را بیان کنم. محمد عزیز کمتر از هفده سال سن داشتند و در سال دوم راهنمایى مشغول تحصیل بودند ولى براى انجام وظیفه به جبهه آمدند. از خصوصیات بارز او که جلب توجه مىکرد سکوت توأم با اندیشه و تفکر بود. در سال 66 به اتفاق ایشان و گروهى دیگر از بچههاى تخریب به جزیره مجنون آمدیم. قرار بر این بود که دو طرف جادهاى را که وسط آب بود و حکم خط مقدم جبهه را داشت، خورشیدى نصب کنیم تا مانع آمدن غواصان عراقى به روى جاده بشود. معمولاً محمد را به خاطر کوچکى و کمى سن و بزرگ بودن خورشیدىها به خط مقدم نمىبردیم. یک شب آنقدر اصرار کرد تا مجبور شدیم او را به خط ببریم. قبل از حرکت به او گفتم: واى به حالت اگر نتوانى خورشیدها را جابجا و حمل کنى. ولى او به خاطر عشق و علاقهاى که داشت قول داد که از عهده انجام این کار برآید. لذا محمد مىبایست به داخل شاخههاى خورشیدى مىرفت و محل اتصال میلگردها را بر روى گردنش قرارمى داد و بعد از بلند کردن از زمین آن را حمل مىکرد. آن شب مىدیدم که محمد در منطقهاى بسیار خطرناک که هر لحظه ممکن بود تیر مستقیم دشمن )فاصله ما با دشمن حدود 100 متر بود( به او اصابت کند، با زحمت و عشق و شورى که قابل وصف نبود و با شجاعت خورشیدىها را از مکانى که در تیررس دشمن بود، حمل مىکرد. خصوصیات دیگر ایشان شجاعت فوقالعاده زیاد ایشان بود. شبهاى بعد او به اتفاق یکى دیگر از بچهها لباس غواصى پوشیدند و این خورشیدىها را در داخل آب در فاصله کمتر از 50 مترى از دشمن به موازات جاده و کنار هم قرار مىدادند. گاهى که ایشان را براى کار نمىبردیم دوستان تعریف مىکردند که محمد تا موقع آمدن شما روى سنگر مىنشست و گریهمى کرد. محمد اهل کار و تلاش بود. خود در کارها پیشقدم مىشد و بیش از حد توانش فعالیت مىکرد. اگر شبى قرار بود با هم نگهبانى بدهیم، ایشان تنهایى در کنار هور که گاهى غواصان عراقى تا آنجا مىآمدند بدون ترس نگهبانى مىداد. شجاعت او نتیجه معنویت بسیار بالاى او بود. وقتى نماز جماعت برگزار مىشد صداى گریه محمد در رکوع و سجود و قنوت به گوش همه مىرسید و همه مىدانستند که محمد است که با حالت گریه نماز مىخواند. به خاطر این شجاعت و معنویت بسیار بالاى وى بود که بعد از فتح شلمچه در جبهه خرمال به عنوان مسئول گروه جنگِ مین انتخاب شده بود و در حین کاشت مینهاى (M91) ضد تانک، خمپاره دشمن در کنارش به زمین مىخورد و بر اثر شدت موج انفجار سر و صورت و بدن او کوفته و سیاه شده بود و مدام ذکر یا زهراء)س( مىگفته است. در نهایت در یکى از بیمارستانهاى تهران در اثر خونریزى مغزى روح پاک و مطهرش بسوى معبودش شتافت.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17248 یاران رضا]</ref>* موضوع پيش بيني شهادت
[[شهید کبیری]] در وصیت نامه اش ذکر کرده بود، خدایا اگر [[شهادت]]ی در راه است طوری نصیبم کن که بدنم در محضر شهدای کربلا خجل نباشد و در ادامه همین وصیت نامه از خدا خواسته بود بدنم را آنطور ساز که همچون زهرای اطهر ( س) از سینه ام درد بر آید و صورتم نیلی گردد. بعد از موج انفجار بچه ها می گفتند: تمام بدنش کبود شده بود. قفسه ی دنده های سینه اش شکسته بود، یعنی هنگامی که بلندش می کردند تنها صدایی که از او بلند می شده ناله اش بوده است. همچنین از خدا خواسته بود که حنجره ام همچون علی اصغر پاره گردد و همانطور هم شد. در هواپیما نزدیک تهران دیدند حالت خفگی دارد. پرستارها و کسانی که از ایشان مراقبت می کردند تشخیص دادند که باید حنجره اش سوراخ شود همانطور که در وصیت نامه اش ذکر کرده بود ولی با وجود تمام تلاشها برای زنده ماندنش به خواسته خودش رسید و جام [[شهادت]] را سر کشید. راوی سعید رضا وطنی
* موضوع تلاش و پشتکار
یکى از شهداى عزیز [[تخریب لشگر 5 نصر]]، [[شهید محمد کبیرى]] است. در این نوشتار ان شاء الله سعى مى کنم گوشهاى از حالات معنوى و روحیات و خصوصیات اخلاقى او را بیان کنم. محمد عزیز کمتر از هفده سال سن داشتند و در سال دوم راهنمایى مشغول تحصیل بودند ولى براى انجام وظیفه به جبهه آمدند. از خصوصیات بارز او که جلب توجه مىکرد سکوت توأم با اندیشه و تفکر بود. در سال 66 به اتفاق ایشان و گروهى دیگر از بچه هاى تخریب به [[جزیره مجنون]] آمدیم. قرار بر این بود که دو طرف جادهاى را که وسط آب بود و حکم خط مقدم جبهه را داشت، خورشیدى نصب کنیم تا مانع آمدن [[غواصان]] [[عراق]]ى به روى جاده بشود. معمولاً محمد را به خاطر کوچکى و کمى سن و بزرگ بودن خورشیدى ها به خط مقدم نمى بردیم. یک شب آنقدر اصرار کرد تا مجبور شدیم او را به خط ببریم. قبل از حرکت به او گفتم: واى به حالت اگر نتوانى خورشیدها را جابجا و حمل کنى. ولى او به خاطر عشق و علاقهاى که داشت قول داد که از عهده انجام این کار برآید. لذا محمد مى بایست به داخل شاخه هاى خورشیدى مى رفت و محل اتصال میلگردها را بر روى گردنش قرارمى داد و بعد از بلند کردن از زمین آن را حمل مى کرد. آن شب مى دیدم که محمد در منطقه اى بسیار خطرناک که هر لحظه ممکن بود تیر مستقیم دشمن (فاصله ما با دشمن حدود 100 متر بود) به او اصابت کند، با زحمت و عشق و شورى که قابل وصف نبود و با شجاعت خورشیدى ها را از مکانى که در تیررس دشمن بود، حمل مى کرد. خصوصیات دیگر ایشان شجاعت فوق العاده زیاد ایشان بود. شبهاى بعد او به اتفاق یکى دیگر از بچه ها لباس [[غواصى]] پوشیدند و این خورشیدى ها را در داخل آب در فاصله کمتر از 50 مترى از دشمن به موازات جاده و کنار هم قرار مى دادند. گاهى که ایشان را براى کار نمى بردیم دوستان تعریف مى کردند که محمد تا موقع آمدن شما روى سنگر مى نشست و گریه مى کرد. محمد اهل کار و تلاش بود. خود در کارها پیشقدم مى شد و بیش از حد توانش فعالیت مى کرد. اگر شبى قرار بود با هم نگهبانى بدهیم، ایشان تنهایى در کنار [[هور]] که گاهى غواصان [[عراق]]ى تا آنجا مى آمدند بدون ترس نگهبانى مى داد. شجاعت او نتیجه معنویت بسیار بالاى او بود. وقتى نماز جماعت برگزار مىشد صداى گریه محمد در رکوع و سجود و قنوت به گوش همه مى رسید و همه مى دانستند که محمد است که با حالت گریه نماز مى خواند. به خاطر این شجاعت و معنویت بسیار بالاى وى بود که بعد از فتح [[شلمچه]] در جبهه [[خرمال]] به عنوان مسئول گروه جنگِ مین انتخاب شده بود و در حین کاشت مینهاى (M91) ضد [[تانک]]، [[خمپاره]] دشمن در کنارش به زمین مى خورد و بر اثر شدت موج انفجار سر و صورت و بدن او کوفته و سیاه شده بود و مدام ذکر یا زهراء(س) مى گفته است. در نهایت در یکى از بیمارستانهاى تهران در اثر خونریزى مغزى روح پاک و مطهرش بسوى معبودش شتافت. راوی سعید رضا وطنی
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17248 یاران رضا]</ref>
==پانویس==
<references/>
==رده==
{{ترتیبپیشفرض: حسین کبیری}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]