ویرایش‌ها

یک روز چند نفر پاسدار خانه مان آمدند و چون ایام عید بود برایشان شیرینی آوردم یک نفر از آنها را می شناختم سئوال کردم آقای عاقبتی دوازه روز است که از فرزندم نامه ای نیامده او خیلی مقید بود و تقریبا هفته ای یکی دو نامه می نوشت و می فرستاد شما از او خبری ندارید پرسید اسم فرزندتان چه بود گفتم او به نام شناسنامه ی خودم است علی رضا مرادیان گفت: حاج خانم او معلول شده و در بیمارستانی در مشهد است فردا شما را می بریم آن جا. ناگهان همسرم گفت نه آقای عاقبتی فرزندم [[شهید]] شده خودم خواب دیدم که علیرضا از جبهه به خانه آمد و من موتوری نو برایش خریده بودم و گذاشته بودم خانه که علی رضا آمد و یک راست رفت به سراغ موتور و بعد هراسان از خانه بیرون رفت جیغ زدم و گفتم علیرضا کجا می روی بیا خانه بیا خانه مادرت نگران است اما او رفت و من از خواب پریدم. او به یقین به [[شهادت]] رسیده ما طاقت شنیدن این خبر را داریم راستش را بگوئید بعد گفتند: بله. علیرضا مرادیان فرزند عزیزتان مورد قبول درگاه خداوند تبارک و تعالی قرار گرفته و به درجه ی رفیع و پرفیض [[شهادت]] نائل گردیده است. راوی صغری مرادیان

<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19067 سایت یاران رضا]</ref>

==نگارخانه تصاویر==

[[File:علیرضا مرادیان نقابی.jpg]]

==رده==

{{ترتیب‌پیش‌فرض: علیرضا مرادیان نقابی}}