ویرایش‌ها

یکی از همرزمان فرزندم محمدرضا خاطره ای را از ایشان این گونه برایم نقل می کرد گفت: ایشان در عملیات کربلای دو در منطقه ی [[حاج عمران]] شرکت کرد و بر اثر اصابت ترکش به پایش مجروح شد و باز هم با همان جثه ی کوچکش سلاحش را به دوش گذاشت و به طرف دشمن حرکت می کرد با این که به ایشان خیلی توصیه کردیم جلوتر نرو و سلاحت را بر زمین بگذار بیا تا تو را به عقب ببریم ولی قبول نکرد و گفت: سلاح بر زمین گذاشتن خیانت است شما بروید من خودم می توانم بیایم وقتی که در حال برگشتن بودیم دشمن به وسیله ی جنگنده های خود بمب شیمیایی ریخت و بر اثر شیمیایی شدن به درجه ی رفیع شهادت نائل آمد.

http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=22027