ویرایش‌ها

من خودم می‌آیم شهدا عزمشان را جزم کردند تا سطر سطر دفتر وجودشان را همین چراغ فروزان فرا راه عاشقان سازند، تا در هر مرحله از زندگی شکوفه‌هایی دوباره پر شاخسار آن دیده و گلی دیگر از گلستان آن بچینند . (خادم الشهدا بهروز فاتحی پور) خواهر شهید می‌گوید :« حدود نه سال از شهادت برادرم می‌گذشت و هنوز پیکر ایشان مفقود بود و همه ساله برای ایشان مراسم یاد بود برگزار میشد در سال نهم به لحاظ این که من در مشهد مشغول تحصیل بودم با خود عهد کردم که این بار مرخصی نگیرم و چون شهدا همگی اهداف واحدی داشتند به مزار شهدا رضوی (ع) بروم همان شب در خواب برادرم را دیدم که می‌گفت : شما چرا زحمت می‌کشید؟ من خودم می‌آیم و بعد از یک سال پیکر پاکش را تحویل ما دادند .»

==رده==

{{ترتیب‌پیش‌فرض:حسین معینی}}