ویرایش‌ها

* موضوع: توصيه هاي [[شهيد]]

یک شب خواب دیدم که محرم است و همه خانواده در هیئت عزاداری هستیم و سینه می زنیم و [[شهدا ]] را تشییع می کنیم . بعد از عزاداری همه رفتند و فقط من و برادر بزرگترم ماندیم، داخل یک غاری شدیم ودیدیم تمام درودیوار حیوانات مختلفی را خشک کرده بودند وروی تابوت های شهدای ایرانی پرچم ایران کشیده شده بود . گفتم : توی تابوت ها رانگاه کنم ببینم برادرم در آنها نیست ؟ پرچم اولین تابوت راکنار زدم ودیدم محمد در آن خوابیده ایشان به [[شهادت ]] رسیده بود .چند بار صدایش کردم محمد ، محمد ، او واقعاً شهید شده بود کم کم احساس کردم هر بار که محمد را صدا می زنم ایشان زنده می شوند زنده شد و چشمانش چرخید و بعد حالت طبیعی پیدا کرد و تا مرا دید لبخندی زد و در تابوت نشست ، فقط به یاد دارم که از ایشان التماس دعا خواستم وهمچنین سه بارگفتم : شفاعت وبعد پلک زد و به برادربزرگم گفتم : حالانوبت شماست .توبگیر واز خواب بیدار شدم .

[[محمد ملکی ]] محمد در [[عملیات فتح المبین ]] در گردان خط شکن شرکت کرده بود ولی شهید نشده بود وصبح تا شب گریه می کرده که چرا خداوند او را نپذیرفته است .مسئولین به ایشان مدتی مرخصی داده بودند تا به [[مشهد ]] بیاید واز نظر روحی تقویت شود ولی ایشان وقتی آمده بود می گفت : نه ، من باید به [[جبهه ]] بروم من در آنجا چیزهایی دیده ام که در پشت جبهه نمی بینم .وتصمیم دارم دوباره به جبهه برگردم وبه مادرم نگفت که به جبهه می رود .اول گفت : اول گفت یک ماه بعد دو ماه وبعد سه ماه رفت ولی از همان ابتدا به من گفت : که من فرم سپاه را برای همیشه پر کرده ام .اگر لیاقت شهادت پیدا نکردم لااقل توفیق پیدا کرده ام که در جبهه خدمت کنم وانشاءا… وقتی در جنگ پیروز شدیم به [[لبنان وفلسطین ]] و[[فلسطین]] می روم ومن یک لحظه در جبهه بودن را به سالهای پشت جبهه هرگز عوض نخواهم کرد.

محمد ملکی برادر محمد رئیس بنیاد [[سرخس ]] بود ، محمد او را نصیحت کرد و گفت : شما باید اینجوری باشید .مثلاً آهنی از مشهدی فرستاده بودند ایشان هم فرستاده بودند بدون اینکه بنویسند چند شاخه بود محمد به او گفت : به به ، عجب رئیس بنیادی هستید شما ، اینها را باید در برنامه بنویسی . این آهنها را ول می کنی معلوم نیست بعد چه می شود .از آنجا نوشته بودند آقا کو ، بدون اینکه بدانی چند شاخه آهن آوردند ، بدون اینکه نامه ای بنویسی .بدون اینکه بگویی چند کیلو شده ، تا حتی به او گفت : اگر می خواهی اینجوری کنی به [[آقای رشیدی رئیس سپاه ]] می گویم که شما را عوض کند برای برادرش هم اینجور بود خیلی دقیق بود.

یکی از خاطرات شیرین که من از محمد دارم این است که سال 60 بود یک شب ایشان آمد و با من صحبت کرد آن موقع من مسئول بنیاد مستضعفان سرخس بودم گفت : چرا شما به جبهه نمی روید ؟ گفتم : خوب ما کار پشت جبهه مان هم مثل جبهه است فرق نمی کند گفت : شما می ترسید گفتم : نه من ترسی ندارم برای چه بترسم . گفت : می روید ؟ گفتم : بله خلاصه شب ساعت 12 یک نامه از سپاه برای اعزام به جبهه با [[ماشین های سنگین ]] برای من آورد قبلاً من روی ماشینهای سنگین کار می کردم و با [[لودر ]] و [[گریدر ]] سرو کار داشتم گفت : شما که به اینها وارد هستید چرا اینجا هستید آنجا به شما نیاز دارند. من رفتم و تا فتح [[خرمشهر ]] هم جبهه بودم و بعد از فتح خرمشهر که برگشتم دیگر محمد را ندیدم.

قبل از شهادت محمد یک شب خواب دیدم که درتهران در[[تهران]] سوار یک ماشین پیکان سفید رنگ جهت شرکت در نماز جمعه به دانشگاه می رویم . به دانشگاه که رسیدیم دیدیم تمام دانشگاه پر گل است و محمد وسط گلها ایستاده یک کت و شلوار شیک به تن دارد و خوش آمد و خیر مقدم می گفت : بعدکه از خواب بیدار شدم گفتم :چطوری شد ایشان با همه احوالپرسی کرد و حال همه را پرسید که صبح همان روز خبر شهادت محمد را برایمان آوردند .

قرار شد من و محمد هر دو را [[فرمانده ]] گردان بگذارند و در جبهه هم رسم بر این بود که گردان [[شهید برونسی ]] خط شکن بود ما رفتیم نزد فرمانده و خواهش کردیم و گفتیم : که ما دوست داریم به خط مقدم برویم گفتند : اگر می خواهید به آنجا بروید باید فرمانده دسته باشید اینجا فرمانده گردان هستید یعنی بیشتر می توانید مفید باشید ما هم گفتم : عیبی ندارد ما دوست داریم که برویم جز افراد گردان شهید برونسی که از گردانهای خط شکن است باشیم و آنجا جا هر دوی ما را فرمانده گروه گذاشتند من و محمد همدیگر را بوسیدیم وبه هم قول دادیم که هر یک از ما شهید شد دیگری در تشییع جنازه اش صحبت کند و ما ازهم خداحافظی کردیم بعداً بچه ها خبر آوردند که محمد همینطور که داشته می رفته ترکش به سرش خورده است چون تعداد زیادی مجروح داده بودیم و این ها روی زمین افتاده بودند . عراقی ها لودر کانال کندن واینها را ریختند توی یک چاله و رویشان خاک ریختند من ظاهراً فکر می کنم باید راست باشد چون هفته اولی که برگشت به من گفت : من شهید می شوم دلم می خواهد گریه نکنید ودلم می خواهد که حتماً درمراسم من صحبت کنی بطوری که پشت منافق ها بلرزد دلم می خواهد درک کنی و من به ایشان قول دادم و با اینکه در آن حمله مجروح شدم درمراسم محمد شرکت کردم و سخنرانی کردم .