ویرایش‌ها

فرزندم نقل میکرد: زمانى که [[آقاى موسوى]] [[فرمانده ]] [[تخریب ]] [[لشکر ویژه]] ویژه شهدا بود من راننده‏اش بودم یک روز قرار بود در عملیاتى شرکت کنیم. به اتفاق به طرف منطقه عملیاتى حرکت کردیم در بین راه آقاى موسوى یکى از نیروها را که راننده هم بود دید و به او گفت: شما بیا پشت ماشین بنشین و رانندگى کن. مرا از ماشین پیاده کرد و گفت: شما همین جا باش اتفاقاً این دو نفر هر دو در این عملیات شهید شدند. فرزندم على از این قضیه خیلى ناراحت شده بود و مى‏گفت: من از این شهید راضى نیستم و روز قیامت جلویش را مى‏گیرم. شهادت از آن من بود ولى ایشان من را از ماشین پیاده کرد.