تا این که در تاریخ، 1360/09/08 در [[عملیات طریق القدس]] منطقه عملیاتی [[بستان]] ، از ناحیه پا مجروح گردید و برای مداوا به بیمارستان [[اهواز]] و پس از چند روز بستری، و بهبودی از بیمارستان ترخیص گردید و برای استراحت و بهبودی کامل به منزل مراجعت نمود. وی پس از چند روز استراحت کوتاه، و رفع نسبی مصدومیت و جراحت وارده، مجدداً به جبهه های جنگ گردید که پس از شرکت و حضور در عملیات های متعدد در جنوب و غرب کشور، از جمله [[عملیات محمد رسول الله]] (ص) در منطقه [[نوسود]] ، در تاريخ، 1360/01/12 در [[عملیات فتح المبین]] ، در سال 1361 در اطراف [[خرمشهر]] ، [[پادگان حمید]] .
سرانجام در اوایل فروردین ماه سال 1362 جهت شناسایی منطقه عملیاتی [[والفجر ]]1 در غرب [[فکه]] ، حین گشت و شناسایی به علت عدم امکانات دفاعی و همچنین کثرت نیروهای دشمن مورد محاصره و اسارت قرار می گیرد که از آن تاریخ تا کنون هیچ اثری از آن بزرگوار نیست.
وصیت نامه
بسم الله الرحمن الرحیم
در حالی وصیت نامه خود را می نویسم که سر تا پا در عشق به الله و راه آن، در جهاد در راه خدای خویش خوشحال و شادمانم، و به آن عشق می ورزم، پروردگارا، من تو را می بینیم اما نه آن گونه که پیامبرت حضرت محمد(ص) دید و تو را می شناسم اما نه آن طور که امام علی (ع) شناخت، و به تو ایمان و اعتقاد دارم اما نه ایمانی که [[خمینی]] کبیر به تو دارد، ولی بنده حقیر به تبعیت و اطاعت از این بزرگواران این راه را که در حقیقت صراط مستقیم و کمال مطلوب و سعادت مطلق است، پیدا و استمرار بخشیدم.