بقعه سیدعبدالله داعی یکی از بناهایی است که حال و هوای تاریخی و آجرکاریهای زیبای خود را با کمترین دستکاری در طول حیات خود حفظ نموده است و یکی از بناهای اصیل معماری در دورهی قاجاریهی [[دزفول ]] به شمار میرود. آرامگاه این سید جلیلالقدر در محله کرناسیون دزفول قرار داشته و به خاطر قدمت بالا و دستنخورده دست نخورده ماندن از نظر تاریخی به شماره ۷۰۹۸ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
سیدعبدالله داعی یکی از ادبای دزفول است که در سال ۱۱۵۸ ه.ق در دزفول دیده به جهان گشود و در سال ۱۲۵۶ ه.ق وفات یافت. وی در [[اصفهان ]] در خدمت حجت الاسلام حاج سیدمحمدباقر به تحصیل اشتغال داشته و علم حکمت، کلام و طب را در محضر مرحوم آقامحمد بیدآبادی فراگرفته و در ادبیات و تاریخ نیز آثار کاملی دارد. چند دیوان شعر سروده و همچنین مؤلف کتابهای با ارزش «تذکره الاخیار و مجمع الابرار» و «نهایه الطلب» میباشد. وی در زمان خود در دزفول عالم ذوالفنون بوده است.