ویرایش‌ها

- بعد از شهادت سیدرضا یکی از دوستانش که تایباد تدریس می کرد وسایلی را که پسرم در آنجا داشت به روستا آورد من از دیدن وسایل ناراحت شدم گفتم: آنها را ببرند و درب منزل خود شهید بگذارند. همان شب خواب دیدم که در صحرایی هستم چهار چادر در آنجا بر پا شده بود یکی روحانی نزد من آمد و گفت: چند تکه نان به من بده امشب میهمان دارم گفتم: این جا نان نیست در همین حین ناگهان حسین را دیدم وسایلی را که دوستش از تایباد آورده بود به دوش می کشید و در صحرا راه می رفت وقتی از خواب بیدار شدم فهمیدم او از این کار من ناراحت شده است .