ویرایش‌ها

من دختر عموی این شهید بزگوار هستم . در سال 63 همسرم را از دست دادم و ایشان در نبود همسرم نگذاشت که بنده ناراحتی را احساس کنم. در کشاورزی و زراعت با من همکاری می نمود. ما پولی نداشتیم و نزدیک عیدسعید نیز بود و سه بچه کوچک هم داشتیم که آن ها از من لباس و وسایل عیدی می خواستند و من نیز نمی دانستم چکار کنم. بی خبر دیدم این شهید برایم مقداری پول آورده که از کارکرد خودش بود . هرچه کمک او را رد کردم، این شهید ناراحت شد که چرا من این مقدار ناقابل را نمی پذیرم . شهید گفت: من این پول را به عنوان عیدی به بچه های دختر عمویم می دهم و خجالت می کشم که این عیدی ناقابل است. من از این کمک او خیلی خوشحال شدم و بچه هایم نیز خوشحال و سرافراز شدند .