شهید حسن خادمیان: تفاوت بین نسخهها
Ghanbari9706 (بحث | مشارکتها) |
|||
| سطر ۴۵: | سطر ۴۵: | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
<references/> | <references/> | ||
| + | |||
| + | |||
| + | == ردهها == | ||
| + | {{ترتیبپیشفرض:شهید حسن خادمیان}} | ||
| + | [[رده: شهدا]] | ||
| + | [[رده: شهدای دفاع مقدس]] | ||
| + | [[رده:شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران ]] | ||
| + | [[رده: شهدای ایران]] | ||
| + | [[رده: شهدای استان تهران ]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۵ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۲۱
حسن خادمیان
فرزند : غفار
متولد : 1341/05/04 در تهران
تحصیلات : زیر دیپلم
تاهل : مجرد
یگان : ارتش - تیپ 40 سراب
مدت حضور : -
مسئولیت : رزمنده
نوع عضویت : سرباز
نوع شغل : آزاد
تاریخ شهادت : 1361/09/06
محل شهادت : سومارمجروح بیمارستان مشهد شهید
عملیات : پدافندی
محل دفن : دامغان روستای وامرزان
rId5
وصیت نامه
بسم الله الرحمن الرحیم
پدر بزرگوارم از تو می خواهم مرا ببخشی از خدا برایم طلب آمرزش کنی و اگر نافرمانی تو را نمودم و کاری انجام دادم که ناراحتت کردم مرا ببخش، پدرجان بر فراق من صبور و شکیبا باش و در معرض امتحان بزرگ هستی امام را فراموش نکنی چون در معرض امتحان خدا قرار گرفتی سعی کن با اتکال به خدای منان از این امتحان سربلند بیرون آیی، پدرجان رهبر عزیزمان را در همه حال حمایت کنید از او پشتیبانی نمایید با حرف با کارت و با عمل او را از دعای خیر فراموش مکن . مادر مهربان من این وصیت نامه را قبل از اینکه به شهادت برسم نوشته ام و امیدوارم با پیروزی کامل و یا جزئی، به خدا و اسلام و قرآن جان بی ارزشم را به الله آفریننده خود تسلیم نمایم امیدوارم برای شما فرزند نیکو و صالح بوده باشم . از شما می خواهم پس از شهادتم هیچ گونه گریه و زاری نکنی بلکه خوشحال باشید زیرا من پیروز شدم و به آرزویم رسیدم و اگر شما گریان و ناراحت باشی دشمنان خدا و مخالفان رهبر عزیزمان خوشحال خواهند شد پس همیشه شاد باشید شادی تو است مشت محکمی بر دهان کوردلان و دنیاپرستان. مادر جان هر موقع به یاد من افتادی و خواستی گریه کنی در آن لحظه به یاد کربلای حسین (ع) و مظلومیت حسین (ع) گریه کن که برای برجای ماندن اسلام و آزادی تمام مسلمانان و مستضعفان جهان از زیر سلطه ظلم جنگید جان وعزیزانش را با کمال اخلاص تقدیم حق تعالی نمودند . علی اکبر و قاسم و ابوالفضل (علیهم السلام) برای یاری رهبرشان شهید شدند من که بیشتر از آن بزرگواران نیستم بلکه یک بنده گناهکار بیش نبودم و سال ها عبادت و اطاعت از خدا می کردم شاید نمی توانستم تمام گناهانم راجبران کنم ولی انسانی که به فیض شهادت می رسد تمام گناهانش پاک میشود. من از شما می خواهم که اصلاً نمازتان را فراموش نکنی . برادر شما هم راه مرا ادامه دهید و سعی کن کمبود من را برای پدر و مادر جبران کنی و برای من ناراحتی نداشته باشید و از تو می خواهم همین طور بر عقیده خود استوار و سروپا گوش به فرمان رهبرمان باش و از او که نایب برحق امام زمان (عج) است و کلام او که کلام خدا است اطاعت و پیروی کنید .
خندان می میرم و خوشحالم که توانستم دین خود را یاری کنم .
« والسلام علیکم و رحمۀ الله و برکاته »[۱]
پانویس
