[[شهید حسین بخشیان طالخونچه]] ، فرزند قلی در [[تهران]] ، و در سال 1345 در خانواده ای مذهبی و متدین، چشم به جهان گشود، او فرزند چهارم خانواده بوده است. دوران کودکی او مانند دیگر کودکان به بازی و تربیت اخلاق در خانواده گذشت، در سن 7 سالگی به دبستان رفته و تا سوم راهنمایی تحصیل نمود، بعد از آن نزد پدرش در مغازه لوازم ساختمانی مشغول به کار شد، او در [[بسیج]] بسیار فعال بود و در خیابان ها به صورت گشت مشغول خدمت می شد و حتی 6 ماه به [[کردستان]] برای مبارزه با دشمن فرستاده شد، سپس در سن 18 سالگی به [[سربازی]] رفت و در [[سومار]] به مبارزه با دشمن پرداخت و در یکی از عملیات های مهم رزمندگان اسلام، بر اثر اصابت [[ترکش]] به پشت سرش، به شهادت رسید.
در آخرین بار مرخصی اش، مادرش در بیمارستان بستری بود، بعد از دیدار و عیادت مادر به او گفته بود: مادرجان، من می روم و 10 روز دیگر بر می گردم و او رفت و 10 روز بعد پیکرش را با سری غرق در خون، از جبهه باز گرداندند<ref>[http://%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/4001 سایت شهدای ارتش]</ref>
==پانویس==
<references />