شهید محمدعلی سعیدی: تفاوت بین نسخهها
از دانشنامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
| سطر ۱۵: | سطر ۱۵: | ||
شهید ناواستوار محمد علی سعیدی از دیگر ناجیان «سهند» بود که تا آخرین نفس ایستادگی کرد. دو نفر از مجروحان همرزم خود را نجات داد و خود در آتش انتقام و کینه دیرینه دشمن سوخت. مهناوی جوانی که در سال 1341 در کنگاور به دنیا آمد و با اخذ مدرک سیکل به ملوانان نیروی دریایی پیوست. او با انتخاب ناوشکن «سهند» جاودانگی را از آن خود ساخت. | شهید ناواستوار محمد علی سعیدی از دیگر ناجیان «سهند» بود که تا آخرین نفس ایستادگی کرد. دو نفر از مجروحان همرزم خود را نجات داد و خود در آتش انتقام و کینه دیرینه دشمن سوخت. مهناوی جوانی که در سال 1341 در کنگاور به دنیا آمد و با اخذ مدرک سیکل به ملوانان نیروی دریایی پیوست. او با انتخاب ناوشکن «سهند» جاودانگی را از آن خود ساخت. | ||
| − | گرچه فرزندان عزیزش شاهین و شهرزاد و همسر مهربان و ایثارگرش، امروز محمد را در جمع خود ندارند، ولی خاطرات افتخارآمیز و رادمردی بی نظیرش، جلوه دهنده زندگی آنهاست و آنها نیز امید به دست های مهربانی دارند که در روز قیامت، شفاعت آنها را بنماید. | + | گرچه فرزندان عزیزش شاهین و شهرزاد و همسر مهربان و ایثارگرش، امروز محمد را در جمع خود ندارند، ولی خاطرات افتخارآمیز و رادمردی بی نظیرش، جلوه دهنده زندگی آنهاست و آنها نیز امید به دست های مهربانی دارند که در روز قیامت، شفاعت آنها را بنماید.<ref>[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/43362 سایت شهدای ارتش]</ref> |
| − | + | ==پانویس== | |
| − | + | <references /> | |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/43362 | + | |
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۳۳
بسمه تعالی
1. شهید محمد علی سعیدی :
تاریخ تولد : 01/01/1341
تاریخ شهادت : 29/01/1367
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگا ه : نامشخص
2.زندگینامه
شهید ناواستوار محمد علی سعیدی از دیگر ناجیان «سهند» بود که تا آخرین نفس ایستادگی کرد. دو نفر از مجروحان همرزم خود را نجات داد و خود در آتش انتقام و کینه دیرینه دشمن سوخت. مهناوی جوانی که در سال 1341 در کنگاور به دنیا آمد و با اخذ مدرک سیکل به ملوانان نیروی دریایی پیوست. او با انتخاب ناوشکن «سهند» جاودانگی را از آن خود ساخت.
گرچه فرزندان عزیزش شاهین و شهرزاد و همسر مهربان و ایثارگرش، امروز محمد را در جمع خود ندارند، ولی خاطرات افتخارآمیز و رادمردی بی نظیرش، جلوه دهنده زندگی آنهاست و آنها نیز امید به دست های مهربانی دارند که در روز قیامت، شفاعت آنها را بنماید.[۱]
