«طلبة شهيد: حسن رمضاني » سلام بر انبياي عظام و سلام بر ائمه -عليهم السلام- سلام بر امام خميني -دامت بركاته-. سلام و درود بر روحانيت بيدار و اصيل. سلام و درود بر امام جمعه كاشان. سلام و درود بر پدر مهربانم، مادر عزيزم و مادر بزرگ گرامي ام. سلام بر عمه جانم كه واقعاً در راه تربيت من سهم بسزايي داشت. سلام و درود بر همسرم. سلام و درود بر همه اقوام گرامي ام. سلام و درود بر برادرانم و دوستانم. باز سلام بر پدرم كه او از ابتدا در تربيت من كوشيد و تا حد توان خود نگذاشت، من به فساد آلوده شوم. پدر جان! من قدر شما را ندانستم و نتوانستم وظيفه فرزندي خويش را نسبت به شما ادا نمايم، مرا عفو نماييد. مي دانم كه شما با خبر شهادت من نگران نمي شويد و روحيه اي بسيار عالي داريد، مي خواهم همچنان كه خودتان خوشحال مي شويد، ديگران را هم تسلّي دهيد. پدر جان! شما به آنها بگو كه چرا گريه مي كنند؟ گريه نكنيد، حسن زنده است! قرآن مي فرمايد: «ولا تحسبنَّ الذين قتلوا في سبيل الله امواتاً بل احياء.....» (آل عمران/169) آري؛ شهيدان زنده اند. پدرجان! اگر مي خواهي روح مرا شاد نمايي عوض گريه، فرزندانت را بهتر از اين كه هستند، تربيت نماييد. مادرجانم! در حق شما هم، كوتاهي نمودم و خدا مي داند كه نمي توانستم آن طور كه دلم مي خواست، خدمت براي شما انجام دهم. مادرجان! اگر مي خواهي روح من آزار نبيند، گريه نكن كه گريه، باعث خوشحالي دشمنان است و شما بايد با اعمالت به دشمن بفهماني كه اگر امام مي فرمايد: «آمريكا هيچ غلطي نمي تواند بكند» صحت دارد. اي برادرانم! شما هم بايد چون ياران حقيقي امام امّت باشيد و حرف هايي را كه بعضي مواقع به شما مي گفتم، انجام دهيد. عمّه جانم! اي كه در تربيت من كوشش نمودي! اي كه تا نيمه هاي شب منتظر من بودي! واقعاً كه شيرمردي؛ امّا عوض اين كه من اين همه خدمت شما را به خوبي جبران نمايم، اذيت نمودم. خدايا! من جوان بودم و نفهم. خدايا! تو به دل اين عمه بي افكن كه از من درگذرد. خدايا! تو را به خون امام حسين-عليه السلام- خودت از من درگذر. اي همسرم! من رفتم خداحافظ، مرا حلال كن. تو در عزاي من گريه نكن؛ بلكه فرزندمان را به خوبي تربيت نما تا او نيز شيري چون سلمان فارسي گردد. اگر فرزندم پسر باشد، نامش را «محمّد» بگذاريد، او را مواظبت نماييد تا منحرف نشود و سپس او را به مدرسه علميه بفرستيد. اگر فرزندم دختر بود، او را «فاطمه» نام گذاريد. هرجا پدرم فرمود، مرا به خاك بسپاريد. . . . ... حدود دو ماه نماز و بيست روز، روزه قضا دارم. ضمناً كتاب ها را تحويل امام جمعه كاشان حضرت حجت الاسلام والمسلمين يثربي دهيد و او هرطور صلاح دانست، انجام دهد. «حسن رمضاني<ref>[http://khayyen.ir/shahid/148 منبع سایت شهدای خین]</ref>
منبع سایت شهدای خین==پانویس== http://khayyen.ir/shahid<references/148>