ویرایش‌ها

شهید کاوئی در اسفند سال هزار و سیصد و سی و نه در یک خانواده مذهبی و متوسط پا به عرصه ی وجود نهاد و چنان قلبی پر مهر داشته که همواره فقیر بود و از این که انان را بی چیز می یافته قلبش به لرزه می افتاد. هنگامی که دژخیمان پهلوی در روز [[عید غدیر خم]] تعدادی از مردم بی گناه را زخمی و خونین کرده بودند به بیمارستان شهر رفته و با اهدای خون خود جان دوباره به انان بخشید. همیشه ارزوی شهادت را هم چون گلی در سینه پرورش می داد تا این که اعزام به جبهه شد و با این که بخاطر ضعیفی چشمانش معاف بود ولی زیر بار نرفته زیرا میخواست به ندای سرور ازادگان [[امام حسین]] رفته نشان دهد. تا این که در بهار سال هزار و سیصد و شصت اعزام به جبهه و در بیست و هفتم همان ماه شربت شهادت را نوشید.