ویرایش‌ها

 نمیدانم با بار گناهانی که برروی دوشم سنگینی می کند. چگونه بگویم اما مطمئن و امیدوار به عفو و رحمانیت خداوندم و به لطف و کرمش دل می بندم. حال که خود را یافته و به جبهه شتافته ام می دانم آنچه پیش روست شهادت، مجروح شدن یا مفقود شدن و یا اسارت است. من مشکلات این راه را شناخته ام و آن را پذیرفته ام. بنده لياقت شهید شدن را ندارم زیر بار گناهم قلبم سیاه شده و با روسیاهی به درگاه خداوند میروم. اگر در راه جهاد با کفار بعثی شهید شدم از برادران امت شهید پرور می خواهم ادامه دهنده راه شهیدان باشد و جبهه ها را خالی نگذارند. برای یک مرد زندگی بی درد شیفتگی و شیدایی به دین و جلوه های رنگ رنگش خود مرگ ملال انگیز و حسرت خیز است. وقتی دشمن خاک وطن را اشغال نمود وقیحانه برای غارتش کام و دهان گشود چگونه می توان خاموش نشست. دریچه های ایمان و ایثار را به روی خود بست مرد آن بود که بن بست سکوت را سکست و به صف مردان رزم و پیکار پیوست و به جبهه نبرد حق علیه باطل شتافت و جان شیرین را برای حراست از حریم و حرمت اسلام و انقلاب خدا کرد. شهید محمد امین کر خاطره شیرین و جاودان همه مردهایی است که مرگسان را با جان پذیرفته اند تا زندگی خاموش نشود. آنان که صدای عاشقی در دادند لبیک زنان بوسه به خنجردادند، نه غروب همچو اختر اما صد آفتاب خاور دادند<ref>[http://%20http://ajashohada.ir/Home/Martyrde%20tails/22173 سایت شهدای ارتش]</ref>