خاطره ای از زبان مادر شهید
در آخرین مرخصی روزی به ده آوج جهت دیدار خواهر خود رفته بود. در ده اظهار داشته که به دست و پایم حنای عروسی ببندید که آرزوی حنابندان در دلم باقی نماند و به آنها (فامیل) اظهار نموده که جهت آخرین دیدار به آنجا رفته است و گویا در دل عشق و شهادت را چشیده است.
او در دوران زندگی هر موقع به خانه می آمد دست خالی نمیآمد بلکه با خرید میوه به خانه می آمد و باعث دلگرمی خواهران و برادران خود بود. منبع: سایت شهدای ارتش<ref>[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/24437سایت شهدای ارتش]</ref>==پانویس==<references />