==زندگی نامه==
==وصیت نامه==
بسم الله الرحمن الرحیم
*بخشی از مناجات آیتالله
خدایا! دلم گرفته، نمیدانم چه کنم، هرچه فکر میکنم عقلم به جایی نمیرسد. خدایا! خدای من، تو بزرگی; تو کریمی; گناهانم را تو بیامرز. زیاد گنه کردم اما پشیمانم، شرمندهام، خجلم.خدایا، میخواهم بنده تو باشم; میخواهم پاک باشم; میخواهم خوب باشم اما هوای نفس ممانعت میکند. خدایا! نفسم مرا به بیگاری گرفته، بر من سوار شده و مرا به دنبال خود میکشد، مرا بیچاره کرده. خدایا، چه شود که این نفس مرا رها کند؟ خداوندا! وقتی که دیگران را میبینم که با چه صفایی، با چه اخلاصی، با چه پاکی در راهت قدم بر میدارند، از خودم شرم میکنم، خود را کوچک میبینم، احساس حقارت میکنم، خود را در اقیانوس بیکران پاکان همچون خسی میبینم. خدایا! این برادران همه پاکند، همه خوبند اما من در بین آنان بدترینم. شاید در بین همه، من بدترین باشم. از تو میخواهم کمکم کنی، دستگیرم باشی، نجاتم دهی، مرا از شر نفسم برهانی. خدایا، دوست ندارم هیچ جنبندهای از دستم ناراحت شود. خدایا، تو خود شاهدی که راست میگویم اما چه کنم که گاهی نفسم بر من چیره میشود و نمیگذارد آنطور که باید باشم. خدایا، خدایا، عاجزانه از تو میخواهم کمکم کنی، نجاتم دهی، از شر نفس مرا برهانی « یا مَنِ اسمُهُ دَواءٌ وَ ذِکرُهُ شِفاءٌ وَ طاعَتُهُ غِنًی، اِرحَم مَن رَأسُ مالِهِ الرَّجاءُ وَ سِلاحُه البُکاءُ، یا سابِغَ النِّعَمِ یا دافِعَ النِّقَم یا نُورَ المُستَوحِشینَ فِی الظُّلَمِ یا عالِماً لایُعَلَّمُ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ».« دعای کمیل »