شهید رضا کشوری پسند: تفاوت بین نسخهها
Ghanbari9706 (بحث | مشارکتها) |
Fazayemajazi (بحث | مشارکتها) (←زندگی نامه) |
||
| سطر ۶: | سطر ۶: | ||
==زندگی نامه== | ==زندگی نامه== | ||
| − | + | شهيد رضا كشوري پسند، در فصل بهار ديده به جهان گشود. فرزند دوم، و تنها پسر خانواده خود بود، بدون هيچ آزار و اذيتي بزرگ شد، براي مادربزرگ پير خود که با آنها زندگي مي کرد جاي پسر از دست رفته ي او را گرفت و مرهمي بر تمام دردها و ناملايمتي هاي زندگي مادر تنها و غريبش شد، پدرش از داشتن او احساس آرامش و افتخار مي کرد، تيکه گاه و همدرد و هم راز دو خواهرش بود. روشنايي و صفاي خانه با وجود او جان مي گرفت، بدون ايجاد هيچ دغدغه خاطري براي خانواده خود، به تحصيلاتش ادامه داد و بلافاصله با گرفتن ديپلم به سربازي رفت و چون نشان گيري خوبي داشت آر پي جي بر دوش گرفت و به جنگ دشمنان اسلام شتافت و در راه اسلام و قرآن و اعتقادات خود به شهادت رسيد تا درخت انقلاب را به خون خود آبياري کند و بارور سازد<ref>[http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/22739 سایت شهدای ارتش]</ref> | |
| − | شهيد رضا كشوري پسند، در فصل بهار ديده به جهان گشود. فرزند دوم، و تنها پسر خانواده خود بود، بدون هيچ آزار و اذيتي بزرگ شد، براي مادربزرگ پير خود که با آنها زندگي مي کرد جاي پسر از دست رفته ي او را گرفت و مرهمي بر تمام دردها و ناملايمتي هاي زندگي مادر تنها و غريبش شد، پدرش از داشتن او احساس آرامش و افتخار مي کرد، تيکه گاه و همدرد و هم راز دو خواهرش بود. روشنايي و صفاي خانه با وجود او جان مي گرفت، بدون ايجاد هيچ دغدغه خاطري براي خانواده خود، به تحصيلاتش ادامه داد و بلافاصله با گرفتن ديپلم به سربازي رفت و چون نشان گيري خوبي داشت آر پي جي بر دوش گرفت و به جنگ دشمنان اسلام شتافت و در راه اسلام و قرآن و اعتقادات خود به شهادت رسيد تا درخت انقلاب را به خون خود آبياري کند و بارور سازد | + | |
| − | + | ||
| − | <ref>[http | + | |
==پانویس== | ==پانویس== | ||
<references /> | <references /> | ||
نسخهٔ ۱۳ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۱۹
شهید رضا کشوری پسند تاریخ تولد :1340/01/17 تاریخ شهادت : 1360/06/20 محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا
زندگی نامه
شهيد رضا كشوري پسند، در فصل بهار ديده به جهان گشود. فرزند دوم، و تنها پسر خانواده خود بود، بدون هيچ آزار و اذيتي بزرگ شد، براي مادربزرگ پير خود که با آنها زندگي مي کرد جاي پسر از دست رفته ي او را گرفت و مرهمي بر تمام دردها و ناملايمتي هاي زندگي مادر تنها و غريبش شد، پدرش از داشتن او احساس آرامش و افتخار مي کرد، تيکه گاه و همدرد و هم راز دو خواهرش بود. روشنايي و صفاي خانه با وجود او جان مي گرفت، بدون ايجاد هيچ دغدغه خاطري براي خانواده خود، به تحصيلاتش ادامه داد و بلافاصله با گرفتن ديپلم به سربازي رفت و چون نشان گيري خوبي داشت آر پي جي بر دوش گرفت و به جنگ دشمنان اسلام شتافت و در راه اسلام و قرآن و اعتقادات خود به شهادت رسيد تا درخت انقلاب را به خون خود آبياري کند و بارور سازد[۱]
