ویرایش‌ها

 پدرجان، مرا ببخشيد كه نصيحت را به شما پدر ارجمندم عنوان كردم چون شما پدر و ولى نعمت من هستيد تا محصل بودم كه سنم به حد بلوغ نرسيده بود در خدمتتان بودم و چندين كلاس را خواندم و وقتى كه به سن بلوغ رسيدم و فهميدم كه پدر و مادرم در زندگى احتياج به كمك دارند ترك تحصيل نموده و به كار كشاورزى كمك به پدرم نموده ام كه در زندگى پدرم احتياج به كمك دارد پس از ؟؟؟ كه به عنوان داوطلب به جبهه رفتم و به خدمت سربازى نائل شدم و دين خودم را تقريبا تا حدودى ادا كردم البته نه آن چنان دينى، چون پدرجان كسى دين خود را ادا كرده به اسلام كه به جبهه رفته و زن و بچه و خانواده اش را بى سرپرست گذاشته و برنگشته، يعنى به درجه شهادت نائل آمده باشد نه من كه هنوز هم لياقت آن را ندارم. پدرجان، بنده تكاور هستم و تكاور هم يعنى خط شكن ان شاء الله دينم را در خط امام به اسلام ادا خواهم كرد، پدر جان، به شما گفته بودم كه يك هفته به حمله مانده به شما نامه مى نويسم ولى ستون پنجم زياد است و بنده به خودم اجازه نمى دهم كه هنگام حمله را به شما در نامه بنويسم به اميد پيروزى حق بر باطل در ضمن سلام مرا به امام عزيزمان برسانيد، ؟؟؟ در ضمن از اين كه در كاغذ بى خط نوشتم معذرت مى خواهم چون كاغذى در دسترس نداشتم خلاصه مرا ببخشيد.

*وصیتنامه بعدیدوم

شهيد قلب تاريخ است اين آخرين خطي است كنار همسنگران مي‌نويسم در سنگر و امشب شب حمله است خداحافظ شما.<ref>[http://%20http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/%2024533 24533 سایت شهدای ارتش]</ref>