ویرایشها
علي مردي بود بسيار ساده و بي غل و غش. نمازهاي او زبانزد فاميل بود و روزههايش حتي در روزهاي گرم و طولاني دزفول هم ترک نمي شد. علي در مورد کارش شديداً احساس مسئوليت مي کرد و به دليل همين فشار کاري و احساس مسئوليت بود که خيلي شکسته تر از سنش به نظر مي رسيد، ولي همه اين ها را با عشق و ايمان به خدا و احساس وظيفه تحمل مي کرد، او مردي بود بسيار آرام و مهربان و خانواده دوست و خستگي هاي او در محيط خانواده و در کنار فرزندانش برطرف مي شد.
ولي متأسفانه بيشتر از 6 ماه از تولد دومين فرزندش نگذشته بود که در رابطه با يکي از همين مأموريت ها در تاريخ 1366/11/13 در سن 37 سالگي به شهادت رسيد و انگار خودش هم مي دانست که هرگز زمان صلح را نخواهد ديد چون حدود يکي دو ماه بعد از رفتن او بود که قطعنامه صلح امضاء شد. با آرزوي اين که همه شهدا و عزيزاني که ايثارگري ها و فداکاري هايشان فراتر از حرف و گفتار است به آرامش و سعادت ابدي رسيده باشند، اميدوارم ما هم با فراموش نکردن آن روزها، قدر آنچه را که امروز داريم بدانيم و بتوانيم ديني را که آنها به گردن ما دارند ادا کنيم. منبع:سایت شهدای ارتش <ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/6469%20%20 سایت شهدای ارتش]</ref>==پانویس==<references />
