شهیدامیر خدامرادی: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۲۸ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۵۷

شهید امیر خدامرادی تاریخ تولد :1346/07/02 تاریخ شهادت : 1366/09/25 محل شهادت : منطقه عملیاتی حاج عمران محل آرامگاه :کردستان - قروه – گلزارشهدا

زندگی نامه

شهید امیر خدامرادی در تاریخ 1346/07/02 در قروه کردستان چشم به جهان گشود. نام پدرش علی و نام مادرش ماه سلطان بود. تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم ادامه داد. پدرش كارمند بانك استان و مادرش خانه دار و داراي یک برادر و دو خواهر بود. دوران کودکی و نوجوانی خود رادر محیط مذهبی خانواده سپری نمود. هميشه به ياد خدا، تلاوت قرآن و خواندن احادیث مشغول بود و رفتار و كردارش بر پايه دين و ديانت اسلامي استوار بود. وظايف شرعي خود را كاملاً عمل مي نمود. او هميشه مي گفت: دنيا محل آزمايش، فانی و زودگذر است و ما براي آزمايش به اين دنيا آمده ايم و زندگي ابدي در دنياي ديگر است. قبل و بعد از انقلاب در دوران دبیرستان جزء انجمن اسلامي دبيرستان و از فعالان این انجمن به شمار می رفت؛ به طوري كه جوايزي نيز از قبيل قرآن كريم و نهج الفصاحه از طرف امور تربيتي و انجمن اسلامي به او اهدا شد. پس از پيروزي انقلاب و شروع جنگ تحمیلی مدام در تلاش بود كه از طريقي به جبهه و جنگ خدمت كند و در سال دوم دبيرستان در بسيج ثبت نام و قصد داشت عازم جبهه شود كه موفق نشد و در سال آخر دبيرستان در يك اردو كه عازم جزيره مجنون برای دیدار با رزمندگان بود، شركت کرد و بعد از چند روز به مشهد مقدس جهت زيارت رفتند. بعد از پايان دوره دبيرستان بي درنگ داوطلبانه به خدمت مقدس سربازي رفت و هميشه اظهار مي داشت در اين موقعيت تنها راه خدمت به میهن اسلامی رفتن به جبهه و دفع دشمن متجاوز از خاك جمهوري اسلامي مي باشد. پس از اعزام به جبهه و مناطق عملياتي با وجود سختی ها و مشقت های میدان نبرد هيچ گاه اظهار ناراحتی نمي نمود و در نامه هايش خانواده را به صبر و استقامت دعوت مي كرد. تنها راه سعادت را پيروي از خط امام می دانست و با كساني كه مخالف خط امام بودند سرسختانه برخورد مي كرد. او 4 ماه قبل از تاريخ رسمي اعزام به طور داوطلبانه به خدمت مقدس سربازي اعزام گشت. دوره آموزشي را در پادگان علي بن ابيطالب مرند و دوره تكميلي درجه داري را در سلماس طي نموده و بعد از سه ماه به جبهه و منطقه ی‌ حاج عمران اعزام گشت. با توجه به اين كه مي توانست از معافيت رزمي استفاده نمايد تمام مدت نه ماه را كه در جبهه بود هميشه در حال گشت و به صورت داوطلب در شناسايي ها و عمليات ها شركت مي نمود. روحيه او همانند دوران انقلاب اسلامي و زمان دفاع از مواضع جمهوري اسلامي هميشه قوي بود. در حمله كربلاي 7 فعاليت جدي و فراواني از خود نشان داد؛ به طوري كه در زمان حمله خانواده اش به ملاقات وي می روند و شور و نشاط وصف ناپذیری در وي مشاهده می نمایند. در تاريخ 1366/04/17 كه مرخصي وي خاتمه يافته بود پدرش او را تا محل خدمت، يعني پيرانشهر بدرقه نمود گويا خداوند چنان مشيت کرده بود كه خود اسماعيل را به قربانگاه برده و با او در محل شهادت وداع کند. توصيه‌ هميشگي او به اخلاق بود كه منحصر به هر فرد مكتبي و خداترس است كه دنيا را مزرعه آخرت مي داند. او مي گفت: دروغ نگویيد، تهمت نزنيد، مخصوصاً غيبت نكنيد، از مواضع به حق جمهوري اسلامي و اسلام دفاع نمایيد. رابطه شهيد امیر خدامرادی با والدين، خانواده و مردم بسيار حسنه و زبانزد خاص و عام بود. در سراسر زندگي عملي خلاف اسلام از او سر نزده و رفتار خود را بر پايه دين و ديانت اسلامي استوار و هيچ گاه والدين او كوچكترين نگراني از وي نداشتند. در تمام طول ايام تحصيل با هيچ يك از همكلاسان و دوستان خود كوچك ترين برخورد بدي نداشت. تمامي كساني كه او را می شناختند او را از صميم قلب دوست داشته و اخلاق و رفتار او را نمونه اي از انسانيت و فضيلت مي دانستند. شهید امیر خدامرادی در سال 1366 در منطقه عملیاتی حاج عمران به عنوان فرمانده گروه گشت به شناسایي رفته بود كه در اثر درگیری با دشمن خود فروخته و مزدوران بعثی محاصره و به فیض عظیم شهادت و به آرزوی دیرینه خود رسید. پیکر پاک و مطهر این شهید گرامی در زادگاهش به خاک سپرده شد.

وصیت نامه

فرازهایی از وصیت نامه شهید امیر خدامرادی : دنیا محل آزمایش است و ما برای آزمایش به این دنیا آمده ایم. این دنیا فانی و زودگذر می باشد، زندگی ابدی در دنیای دیگر است. در این موقعیت تنها راهی که من انتخاب کرده ام رفتن به جبهه و خدمت به انقلاب اسلامی و دفع دشمن متجاوز و بیرون راندن آن از خاک جمهوری اسلامی می باشد.

منبع: سایت شهدای ارتش http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/40138