ویرایش‌ها

ا ی ن روزها مسافر ی د ی گر، از ب ی نمان راه ی کربلا شد. م ی دانم د ی دن چهره معصومانه محسن و ز ی نب حمزه وقت ی عکس پدرشان را در دست گرفته اند و به انبوه جمع ی ت م ی نگرند تلخ است. م ی دانم از ا ی ن پس ز ی نب دستان پدر را در م ی ان موها ی خود حس نخواهد کرد؛ م ی دانم محسن د ی گر نم ی تو اند در خانه با پدرش باز ی کند. همه ا ی ن تلخ ی ها را م ی دانم اما ا ی ن را هم خوب م ی دانم محمدحس ی ن حمزه ستاره ا ی شد تا مردم شهرش، راه را گم نکنند. خوب م ی دانم دستان محسن و ز ی نب از دست پدرشان جدا شد تا دستان ما از دستان سالار شه ی دان جدا نشود. ی اد قلم خون ی ن س ی د مرت ض ی آو ی ن ی بخ ی ر که چه ز ی با نوشت :