ویرایشها
در سال 1357 بعد از [[پ ی روز ی انقلاب اسلام ی]] جهت امرار معاش به عنوان کمک راننده در مس ی ر شهر م ی انه به روستا ی قره بلاغ مشغول به کار شد و مدت ی بعد از مراجعت به تهران به خاطر اوضاع داخل ی و عدم [[امن ی ت]] در [[پا ی گاه بس ی ج]] کو ی آزاد ی در تهران و در شرا ی ط سخت شبانه کش ی ک م ی داد. قبل فرا رس ی دن موعد خدمت مقدس [[سرباز ی]] با توجه به شرا ی ط [[جنگ تحم ی ل ی]] به صورت داوطلبانه به حوزه [[نظام وظ ی فه]] رفته و پس از سپر ی کردن دوران 3 ماهه آموزش ی در [[مرکز 6 ن ی رو ی زم ی ن ی]] به منظور تقس ی م، راه ی [[لشکر 28 کردستان]] شد و بعد از توقف کوتاه ی در شهر [[سنندج]] به همراه د ی گر دوستان به [[ت ی پ 3 پادگان شه ی د عبادت در گردان 112 پ ی اده]] مشغول به خدمت در جبهه پنجو ی ن عراق گرد ی د .
[[شه ی د نادر صفدر ی]] دارا ی روح ی ه ا ی متما ی ز از بق ی ه ی [[هم سنگران]] خود بود و به هم ی ن دل ی ل در شرا ی ط ی که امکان تردد ماش ی ن غذا و تدارکات وجود نداشت به طور نامحسوس و به دور از چشم فرماندهان اقدام به ربودن غنا ی م و کنسروها ی غذا از [[سنگر عراق ی ها]] ی م ی نمود و به خاطر مصداق و گواه بر انجام کارش نمونه ها یی را برا ی خانواده به ی ادگار گذاشته است .
ا ی ن [[سرباز]] فداکار در سال 1365 برا ی آخر ی ن بار به مرخص ی و د ی دار خانواده در تهران رفت و پس از پا ی ان مرخص ی در تار ی خ 1365/01/05 راه ی جبهه ی پنجو ی ن عراق شد. او از ترب ی ت ی افته گان حوزه فکر ی و پر برکت مادر ی شر ی فه بوده و مانند د ی گر [[شهدا]] ی بزرگوار در تار ی خ [[1365/01/08]] با [[شهادت]] خود عنوان [[پاسدار]] ی از اصالت د ی ن و فرهنگ [[اسلام ی]] را کسب نمود. پ ی کر پاک و مطهر [[شه ی د]] توسط پلاک هو ی تش شناسا یی شده و پس از 9 سال دور ی از زادگاهش در مورخه ی [[1372/10/19]] به آغوش وطن بازگشت .<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/38328 سایت شهدای ارتش]</ref>