ویرایش‌ها

سخن از قهرمانان ی است شهید ابوالفضل اصفهانی بود که م ی وه ها ی معطّر در سال 1346 دیده به این جهان گشود. در خانواده اش مذهبی رشد کرد خوش اخلاق، خوش برخورد، صبور، باگذشت و گوارا ی تار ی خند . انسان ها ی والا یی مهربان تربیت شد تا جایی که آمال مورد تعریف تمام دوستان و آرزوها ی دن ی و ی را به خاطر صعود به قله شهادت به اعماق درّه فرستاده اندنزدیکان بود. آن شهدا ی گمنام ی که فداکار ی و استقامت را، از رهبرشان امام حس ی ن (عل ی ه السلام) آموخته اند و شهادت را ف ی ض ی عظ ی م برا ی دست ی اب ی دن به مقام قرب اله ی دانسته اند، همان دلاوران ی که با وجود کمی سن در سرزم ی ن سرخ غرب اوج گیری انقلاب اسلامی ایران، با شرکت در تظاهرات، راهپیمایی ها و جنوب م ی هن اسلام ی و به هنگام سجده پخش اعلامیه ها ی طولان ی به نجوا نشسته اند که «اللهم ارزقنا توف ی ق الشهادة ف ی سب ی لک » در براندازی رژیم ستمشاهی مؤثر بود.

ی ک ی بعد از آن دلاور مردان شه ی د ابوالفضل اصفهان ی بود این که در یوم الله 22 بهمن سال 1346 د ی ده 1357 پیروزی چون بهاری شکفت و به ا ی ن جهان گشود. شکوفه عدل و آزادی بار گرفت و نهادهای انقلابی با فرمان امام امت در خانواده اش مذهب ی رشد کرد خوش اخلاق، خوش برخورد، صبور، باگذشت بین امت حزب الله جوشیدند، وی به عضویت بسیج مسجد محل درآمد. امّا بعد از مدّتی به خاطر بعضی از مشاجرات و مهربان ترب ی ت شد تا جا یی که مورد تعر ی ف تمام دوستان بگومگوها استعفا داد و نزد ی کان بودخود را برای خدمت مقدّس سربازی آماده نمود. با وجود کم ی سن در اوج گ ی ر ی انقلاب اسلام ی ا ی ران، با شرکت در تظاهرات، راهپ ی ما یی ها این که هنوز شرایط سربازی رفتن را، از لحاظ سنّی نداشت، داوطلبانه ثبت نام نمود و پخش اعلام ی ه ها در برانداز ی رژ ی م ستمشاه ی مؤثر بود آن لباس مقدّس را به تن کرد.

بعد از ا ی ن که در ی وم الله 22 بهمن سال 1357 پ ی روز ی چون بهار ی شکفت و به شکوفه عدل و آزاد ی بار گرفت و نهادها ی انقلاب ی با فرمان امام امت در ب ی ن امت حزب الله جوش ی دند، و ی به عضو ی ت بس ی ج مسجد محل درآمد. امّا بعد از مدّت ی به خاطر بعض ی از مشاجرات و بگومگوها استعفا د اد و خود را برا ی خدمت مقدّس سرباز ی آماده نمود. با ا ی ن که هنوز شرا ی ط سرباز ی رفتن را، از لحاظ سنّ ی نداشت، داوطلبانه ثبت نام نمود و آن لباس مقدّس را به تن کرد . دوران آموزش ی آموزشی را در کرمان ط ی طی نمود و سپس به کردستان، ا ی ن این استان مظلوم نگاه داشته شده در نظام طاغوت ی طاغوتی اعزام گشت. دو سال هم شرا ی ط شرایط سخت منطقه را برا ی رضا ی برای رضای خدا تحمل کرد و دم بر ن ی اورد؛ نیاورد؛ بلکه شاکر خدا بود که موفق به مبارزه با دشمنان م ی هن اسلام ی میهن اسلامی شده است . در آخر ی ن مرخص ی به گواه ی و نقل قول بستگان و نزد ی کانش، چهره اش ز ی باتر و نوران ی گشته بود. با بازگشت به جبهه ها ی حق عل ی ه باطل و رزم ب ی امان با دشمنان اسلام و مسلم ی ن چند روز ی ب ی شتر به پا ی ان خدمتش نمانده بود که داوطلب تخر ی ب م ی ن ها ی کار گذاشته شده توسط متجاوزان ب عث ی شد. تعداد ی از آنها را خنث ی نمود مسافت ی هم در ارتفاعات کله قند ی پ ی شرفت و به هنگام بازگشت دو ترکش از طرف مزدوران بعث ی ، ی ک ی به پشت و د ی گر ی به پاها ی ش اصابت نمود و به لقاءالله پ ی وست و آن روز تقو ی م 1366/05/22 را نشان م ی داد که برابر شب ع ی د غد ی ر بود . نامش در دفتر سرخ شهادت و ی ادش در دل حزب الله جاودانه باد.

خاطره ات ی از زبان خواهر شه ی د پدر و مادرم خ ی ل ی خیلی اصرار داشتند که ابوالفضل بتواند در تحص ی لات تحصیلات به مقام عال ی ه عالیه برسد اما او چشم ها ی های خود را به رو ی روی مقامات دن ی ا یی دنیایی بسته بود و زندگ ی اخرو ی زندگی اخروی را به زندگ ی دن ی و ی ترج ی ح زندگی دنیوی ترجیح داد .

برادرم از وقت ی وقتی که از خانه رفت د ی گر دیگر حال و هوا ی هوای شاداب خانه هم به سمت نگران ی نگرانی و غم سوق پ ی دا پیدا کرد و ا ی ن چن ی ن این چنین است که انسان تا زمان ی زمانی که گوهر ارزشمند در دستانش است قدرش را نم ی نمی داند. زمان ی زمانی که آن گوهر از دست رود تازه به ا ی ن پ ی م ی بر ی م این پی می بریم که چه عز ی ز ی عزیزی را از دست داد ی م دادیم اما مادر با ا ی ن این کلامش که م ی می گفت: من فرزندم را برا ی ی ار ی برای یاری امام و در راه خدا بخش ی دم، د ی گر جا ی ناشکر ی نداشت ی م بخشیدم، دیگر جای ناشکری نداشتیم و ا ی مان قلب ی ایمان قلبی خود را با نور حرف مادر جلا م ی داد ی م می دادیم.

برادرم ابوالفضل از سو ی بس ی ج سوی بسیج به کردستان عازم شد و با وجود سن کم مسئول ی ت مسئولیت خمپاره انداز ی اندازی را به دوش گرفت و با کمال م ی ل میل به نابود ی نابودی دشمن و برقرار ی امن ی ت برقراری امنیت پرداخت و در هم ی ن همین راه هنگام اقامه نماز خ ی ل ی خیلی معصومانه به شهادت رس ی د رسید.

من از ملت شه ی د شهید پرور ا ی ران م ی ایران می خواهم که هرگز جبهه ها را خال ی خالی و اسلحه برادران و فرزندان ما را به زم ی ن نگذار ی د زمین نگذارید تا خون گرم آنها پا ی مال پایمال گردد و به ام ی د ا ی ن امید این که ما هم بتوان ی م لا ی ق ا ی ن بتوانیم لایق این باشم که راه برادرمان را ادامه ده ی م دهیم.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/38506<ref>سایت شهدای ارتش]</ref>