ویرایش‌ها

محل آرامگاه :آذربایجان غربی - ارومیه - باغ‌رضوان

اینجانب علیرضا ستاری فرزند محمدعلی ستاری سرباز وظیفه كه در سردشت مشغول خدمت به وطن هستم. اینجانب به جبهه جنگ داوطلب رفتم، چون من جزء خانواده شهید بودم مرا به جبهه اعزام نمی كردند. چقدر گریه كردم تا این كه از تهران مرا فرستادند. پدر، مادر، برادر و خواهران عزیزم! من می دانم كه در این جنگ شهید خواهم شد. شهید راه میهن و رهبر كبیر انقلاب اسلامی امام خمینی. پدر و مادر مهربانم! برادر عزیز و خواهران عزیزم! خواهشمندم بعد از شهادت من كم گریه كنید چون می دانم كه در شهادت مادر عزیزم خیلی ناراحتی كشیدید و شب و روز گریه كردید. من خوشحالم كه شهید می شوم چون پیش مادر عزیزم می روم.

پدر و برادر عزیزم! خواهشمندم نگذارید به شهیدان توهین كنند. پدرجان! من همه اش در فكر شما هستم كه بعد از من تنها خواهی ماند. پدر! این نامه را كه برای شما می نویسم. الان دشمن ما را زیر شدیدترین آتش توپخانه قرار داده. پدرجان! تو را به خدا از خداوند متعال آرزوی شهادت مرا بخواهید كه هر چه زودتر به پیش دوستان شهیدم بروم، شب و روز بی قرارم.

خاطره ای از زبان پدر شهید:

یك روز به مدرسه رفتم و گفتم علی رضا ستاری را می خواهم. گفتند: همان آر پی‌ جی زن كردستان را می گویید. علی رضا برای این كه او را به جبهه های جنگ اعزام كنند گفته بود كه من آر پی‌ جی زن كردستان هستم. علی رضا به جبهه و منطقه ی رقابیه خوزستان به عنوان آر پی‌ جی زن اعزام شد. ما گفتیم كه حتماً شهید شده ولی برگشت و درسش را ادامه داد.