ویرایش‌ها

" پس ای رسول، تو چنان که مأموری استقامت و پایداری کن و کسی که با همراهی تو به خدا رجوع کرد (نیز پایدار باشد) و هیچ از حدود الهی تجاوز نکنید که خدا به هر چه شما می کنید بصیر و داناست. و شما مؤمنان هرگز نباید با ظالمان همدست و دوست باشید و گرنه آتش کیفر آنان به شما هم خواهد گرفت و در آن حال جز خدا هیچ دوستی نخواهید یافت و هرگز کسی یاری شما نخواهد کرد و نماز را در دو طرف (اول و آخر) روز بپا دارید و نیز در ساعت تاریکی شب که البته حسنات و نیکوکاری های شما سیئات و بدی های شما را نابود می سازد. این (نماز یا این سخن که حسنات شما سیئات را محو می کند) یادآوری است برای اهل ذکر (و پندی) برای مردم آگاه است." (سوره ی هود 112، 113، 114 ) .