ویرایش‌ها

ارتفاعات میشداغ در 85 کیلومتری شمال‌شرق اهواز قرار دارد و از شمال بستان آغاز می‌شود و تا نزدیکی‌های رودخانه کرخه در محدوده عبدالخان ادامه دارد، جهت آنها شمال‌غرب ـ جنوب‌شرق بوده و به تپه‌های رقابیه در جنوب‌غربی فکه منتهی می‌شود و در تقسیمات کشوری به عنوان مرز شهرستان‌های دشت‌آزادگان و شوش شناخته می‌شود. میشداغ مرتفع‌ترین منطقه دشت‌آزادگان محسوب می‌شود و ارتفاع بلند‌ترین قله آن 270 متر است. این ارتفاعات به علت دید مناسب آن در منطقه و تسلطش بر شهرهای بستان و سوسنگرد در طول جنگ از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود و با آغاز جنگ به اشغال دشمن درآمد.

جنوب این ارتفاعات یکی از محورهای اصلی در آزادسازی سوسنگرد و بستان بود و در مرحله دوم عملیات فتح‌المبین به طور کامل به دست نیروهای خودی افتاد و بعدها به یکی از محورهای هجوم به دشمن تبدیل شد. تنگ ذلیجان یکی از معابری است که در محل تلاقی دامنه ارتفاعات میشداغ و تپه‌های رملی قرار دارد و دشت چهیلا در دامنه شرقی این ارتفاعات را با منطقه فکه مرتبط می‌سازد. در گذشته مردم بومی و تجار محلی برای تردد و جابه‌جایی کالا به عراق از این گذرگاه استفاده می‌کردند. در عملیات فتح‌المبین مسیر این گذرگاه به جاده تبدیل و در عملیات والفجر مقدماتی از آن برای رسیدن به مرز بهره‌برداری شد. تنگ میشداغ (تنگ صعده) نیز در شمال‌غربی بستان و جنوب این ارتفاعات قرار دارد و دشت چهیلا را به تپه‌های رملی شمال کرخه متصل می‌کند.

کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 152

منطقه حفاظت شده میشداغ با وسعت ۵۴۳۶۳ مابین شهرهای بستان و عبدالخان در غرب استان خوزستان قرار گرفته است و در سال ۱۳۹۰ از منطقه شکار ممنوع به منطقه حفاظت شده ارتقا یافته است. این منطقه به نام منطقه حفاظت شده میشداغ و ام‌دبس نیز شناخته می‌شود. زیستگاه ام‌دبس-میشداغ در حال حاضر تنها منطقه‌ای است که می‌توان تعداد محدودی از آهوان استان خوزستان را در آن دید. منطقه میشداغ و ام‌دبس منطقه‌ای است با سیمای کوهستانی، تپه ماهوری و دشتی که نقاط مرتفع آن کمتر از ۵۰۰ متر ارتفاع دارد. علاوه بر آن تپه‌های شنی نیز در منطقه به وفور یافت می‌شود که حرکت شن‌های روان، برخی از قسمت‌های منطقه را تهدید می‌کند. (هر چند حرکت شن‌های روان به کمک درخت و بوته کاری و مالچ پاشی تا حدودی مهار شده است.( منطقه حفاظت شده میشداغ از بارندگی کمتر از ۲۵۰ میلی‌متر در سال برخوردار است و اقلیمی گرم و خشک دارد. منابع تامین آب منطقه چند چشمه دائمی است که عمدتاً آبدهی کمی دارند.

پوشش گیاهی منطقه حفاظت شده میشداغ فقیر و عمدتاً از درختان، درختچه‌ها، بوته‌ها و علوفه‌های کم تراکم کنار، رملیک، گز، قیچ، گون، نی، انواع گرامینه‌ها، لگومینوها، گراس‌ها و گیاهان یک یا چند ساله نظیر بهمن، علف مار، هنزل، کهورک، اسکنبیل، استبرق، خارشتر، کاروان کش و ... تشکیل گردیده است.

دکتر محمود احمدی نژاد رئیس جمهور، حضور در مناطق هشت سال دفاع مقدس را زنده کننده خاطرات صحنه‌های پرشور و پرافتخار تقابل جبهه توحید و طاغوت دانست و تاکید کرد: فرهنگ شهادت و شهادت‌طلبی تنها راه دستیابی به سعادت، آرامش، پیشرفت، عزت و بهترین راه و رسم زندگی است.

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8601130039

منبع: کتاب اطلس جغرافیایی حماسه

در منطقه عمومی دشت میشداغ که منطقه‌ای وسیع و کویری در جنوب است، مستقر بودیم. یگانمان برای کسب مهارت بیشتر و حفظ آمادگی رزمی، به طور مرتب تک شبانه را تمرین می‌کرد؛ به طوری که تکرار تمرین موجب خستگی جسمی و روحی پرسنل گردیده بود. تا این‌که در یکی از همین مانورهای آمادگی، به عمد مسیر حرکت خودرو را از مسیر مورد نظر تغییر دادم و همین تغییر مسیر موجب گمراه شدن پرسنل و ادوات رزمی در دشت میشداغ گردید؛ به طوری که تا اذان صبح و طلوع آفتاب تعدادی از پرسنل در منطقه سرگردان بوده و موفق به پیدا کردن مسیر مورد نظر و هدف نشدند و همین مشکل پیش آمده موجب گردید دستور توقف تمرین صادر شده و در خصوص تک و هرگونه تحرک در دشت‌های صاف و کویری تدبیر جامع و دقیقی اندیشیده شود. توضیح این‌که: زمین دشت میشداغ حالت کویری، صاف و پوشیده از رمل (ماسه بادی) می‌باشد که حرکت و شناسایی مسیر در روز مشکل ساز است تا چه رسد به این‌که در شب و بدون استفاده از روشنایی حرکت بکنی.

http://nagsheartesh.persianblog.ir/post/87/