پس از غرقاب کردن مواضع دشمن در حوالی روستای دب حردان با پمپاژ آب رودخانه کرخه نور، دشمن با شکافتن جاده اهواز-خرمشهر و هدایت دوباره آب به شرق جاده توانست در برابر جنگ آب رزمندگان تا حدی مقاومت نماید. اکنون در نزدیکی دب حردان و در شرق جاده اهواز-خرمشهر نماد یادبودی قرار دارد که یادآورد حد نهایی تجاوز ارتش عراق به خوزستان است.<ref> کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 201</ref>
کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 201
نیروها کم بودند. فاصله هم تقریباً زیاد بود. به این خاطر ما این الاغ را بردیم در آن سنگر و آن را گذاشتیم آن جا و گفتیم لااقل تیر و ترکش نخورد تا فردا صبح که آن را سر جایش برگردانیم. بچه های اطلاعات هم همان شب رفته بودند برای شناسایی و اطلاعی نداشتند که ما آن الاغ را در آن سنگر گذاشتیم. ولی میدانستند که ما در آن سنگر نیرو نداریم و خالی است. حالا سر صبح که آمده بودند و دیدند که سر و صدایی از این سنگر میآید احتمال داده بودند که شاید نیروهای عراقی یا حالا کمین آنها آمدند توی خط ما. چون این سنگر پرت بود و احتمال این جور مسائل هم دور از ذهن نبود. آنها هم با حساسیت بسیار و با یک عملیات چریکی آمده بودند و پریده بودند در سنگر و با دسته گل ما مواجه شده بودند. بعداً جریان را که تعریف کردند و گفتند که با دیدن آن الاغ همه زده بودیم زیر خنده و کلی خندیدیم.
http://www.noor-karbala.com/dnn/tabid/118/ArticleId/123/-123.aspx
جاده صاحب الزمان 17
==پانویس==
<references/>