ویرایش‌ها

اولين روزي كه به آن محور رفته بوديم خاكريزي ديديم كه اگر هر يك از نيروهاي ما يا دشمن زودتر به آن مي رسيد ، سرتاسر منطقه را تصرف مي كرد . اسماعيل براي گرفتن خاكريز به جلو رفت و به تيربارچي گفت اگر به هنگام حركت به جلو نارنجك هايم تمام شد ، به فاصلـه يك متر بالاي سرم خط آتش ايجاد كن تا بتوانم بازگردم . او بدون بي سيم چي و در حالي كه خود بي سيم را حمل مي كرد، به جلو مي رفت. اسماعيل در خاكريز مستقر شد و ديد عراقي ها سينه خيز به سمت خاكريز مي آيند. به سرعت اقدام به پرتاب نارنجك كرد. بعد از مدتـي به ما بي سيم زد و گفت: « اگر مي خواهيد كله و پاچه بخوريد بياييد اينجا پيش من. » وقتي به خاكريز،جایی که اسماعيل بود، رفتيم با جنازه هفتاد و پنج نیروی دشمن که به هلاكت رسيده بودند، مواجه شدم.

در تمام دوراني كه اسماعيل در اثر جراحت در منزل يا بيمارستان استراحت مي كرد، هرگز در يك جا آرام نمي گرفت و مرتباً به خانواده شهدا و رزمندگان سر مي زد .

اخلاصـي در اول اسفند ۱۳۶۶ ، بعد از نود ماه حضور در جبهه ، در بيمارستان به شهادت رسيد . جنازه اسماعيل با حضور حدود سي هزار نفر مردم مراغه تشييع شد و احساسات مردمي به حدي بود كه تابوت وي در طول پنج كيلومتر تشييع جنازه سه بار شكست و تعويض شد . پيكر شهيد اسماعيل اخلاصي را در گلشن زهرا (س) مراغه به خاك سپرده اند .