ویرایش‌ها

فرمانده گردان «فجر» از تیپ 33 المهدی (عج) بارها با پیکری خونین مردانه گردانش را هدایت نمود. وی در سال 1360 با بانویی مومنه ازدواج نمود. جاویدی یک‌بار پس از عملیات والفجر 2 به زیارت امام عزیزش خمینی کبیر (ره) شتافت و از ایشان درخواست نمود تا برای شهادتش دعا کند و سرانجام دعای امام (ره) در هجدهم بهمن‌ماه سال 1365 در عملیات کربلای 5 به اجابت رسید، و روح آسمانی مرتضی در 28 سالگی از خاک شلمچه به سوی میعادگاه مؤمنان پرواز کرد. از او 2 فرزند به یادگار باقی ماند.<ref>[http://www.sobh.org/web/Pages/Shohada/Shahid.aspx?Id=42 سایت صبح]</ref> 

نمی‌دانم، من چه کرده‌ام که شهید نمی‌شوم. شاید قلبم سیاه است. خدا رحمت کند، حاج محمد ستوده را وقتی با هم صحبت می‌کردیم (به یکدیگر) می‌گفتیم! اگر جنگ تمام شود و ما زنده باشیم، چه کار کنیم. واقعاً نمی‌شود؛ زندگی کرد، و به صورت خانواده‌های شهدا نگاه کرد. این جاست که ما واماندگان از قافله نور باید بگوییم، خوشا به حال آنان که با شهادت رفتند.<ref>[http://www.sobh.org/web/Pages/Shohada/Shahid.aspx?Id=42 سایت صبح]</ref> 

فرمانده گردان «فجر» از تیپ 33 المهدی (عج) بارها با پیکری خونین مردانه گردانش را هدایت نمود. وی در سال 1360 با بانویی مومنه ازدواج نمود. جاویدی یک‌بار پس از عملیات والفجر 2 به زیارت امام عزیزش خمینی کبیر (ره) شتافت و از ایشان درخواست نمود تا برای شهادتش دعا کند و سرانجام دعای امام (ره) در هجدهم بهمن‌ماه سال 1365 در عملیات کربلای 5 به اجابت رسید، و روح آسمانی مرتضی در 28 سالگی از خاک شلمچه به سوی میعادگاه مؤمنان پرواز کرد. از او 2 فرزند به یادگار باقی ماند.<ref>[http://www.sobh.org/web/Pages/Shohada/Shahid.aspx?Id=42 سایت صبح]</ref> 

نمی‌دانم، من چه کرده‌ام که شهید نمی‌شوم. شاید قلبم سیاه است. خدا رحمت کند، حاج محمد ستوده را وقتی با هم صحبت می‌کردیم (به یکدیگر) می‌گفتیم! اگر جنگ تمام شود و ما زنده باشیم، چه کار کنیم. واقعاً نمی‌شود؛ زندگی کرد، و به صورت خانواده‌های شهدا نگاه کرد. این جاست که ما واماندگان از قافله نور باید بگوییم، خوشا به حال آنان که با شهادت رفتند.<ref>[http://www.sobh.org/web/Pages/Shohada/Shahid.aspx?Id=42 سایت صبح]</ref>